تبليغاتX
چو ایران نباشد تن من نباد

 

 

Main Email Archive Designer

I would like to write in support of your comments on the Sivand Dam. As far as I am aware, the dam on the Pulvar River will create a thirteen-kilometer lake within the limits of the Tang-e Bulaghi.

This project is not intended to flood the precious site of Pasargadae (which thanks to the efforts of the Iranian Cultural Heritage and Tourism Organization was named as a World Heritage Site just over a year ago) nor will it flood the extremely important site of Persepolis, which lies over 35 km downstream from the dam.

If archaeologists could have their way all dams would be situated in remote areas with no cultural significance whatsoever. But since the distribution of water and the distribution of human settlement have always been inseparable, perhaps especially in Iran, hydrological priorities and archaeological priorities are always likely to clash to some extent.

From an archaeological point of view it is unfortunate that the Tang-e Bulaghi, lying on the path of the non-modern highway between Pasargadae and the rest of Fars -- and containing up to 130 sites (including caves, village sites,Parthian burial cairns, and Achaemenid irrigation canals) -- was not the scene of more concentrated studies before this moment.

But there are never enough resources to hand for every deserving project, and it is noteworthy that the ICHTO invited Professor Shapur Shahbazi to undertake an intensive survey of the valley some eight months ago.

This survey provided vital information, moroever, for the Iranian, Italian, French, German and Polish teams that then undertook rescue excavations within the valley during the first part of this year.

Perhaps all of us can also hope that the date for the flooding of the valley can be postponed beyond this coming spring -- and that at least one more round of rescue excavations can take place.

Undoubtedly, the Tang-e Bulaghi deserves such a further effort to document its place in Iran's long history.

From About.com
British archaeologist David Stronach is recognized as a pioneer of archaeology in Iran. Educated at Cambridge, Stronach was director of the British Institute of Persian Studies for twenty years beginning in 1961, during which time he also conducted excavations at Pasargadae, Nush-i Jan and Nineveh, as well as other sites in the middle east. Currently at the University of California at Berkeley, Stronach's recent work has involved him in joint American-Russian excavations at the Bronze Age site of Velikent in Daghestan.

لينك مطلب | نوشته شده در جمعه سی و یکم فروردین 1386 ساعت 21:52 توسط مهران معمارزاده |


روزگاری می خواستم باستان شناس شوم .هماره باستان شناسان با وجدان و باسواد را دوست داشته ام.دیوید استروناک یکی از انهاست که حق بزرگی بر گردن ایرانیان دارد.در مغرب زمین ،همه فرانک میلر ،الیور استون ،دیوید گفن و...نیستند .او اسکاتلندی است و باستان شناس ایران کهن است که در دانشگاه برکلی تدریس می کند.او متخصص پاسارگاد است.

مصاحبه زیر با دیوید استروناک جالب است

GS: Let's start with a simple question: How did you get started in your career?

DS: From the age of 9 I knew I was fascinated by archaeology and my more specific wish to concentrate on the ancient Near East began to take shape at Cambridge University, where I studied archaeology and anthropology. Although some of my first excavations sought to document early farming communities, I soon realised that my main interests centred on Mesopotamia and Iran in the first millennium BC. It is in this part of the Near East — and in this time-frame — that I have concentrated most of my efforts.

To begin with I was able to work in Turkey with one of the great practioners of the art of excavating mud-brick structures, Professor Seton Lloyd. This was an invaluable learning experience. Shortly afterwards, I went to Nimrud, in Iraq, where I worked for Sir Max Mallowan between 1957 and 1960. This was a particularly formative time for me. Max's maxim — learnt from his mentor, Sir Leonard Woolley, was "read well and you will write well!" I also remember Max saying with good effect (as I procrastinated over finishing an article) "David! The perfect article never has been written and never will be!" I suppose my CV at this point might also read "part-time shopping assistant;" in any event Agatha Christie, Max's celebrated wife, chose me to accompany her on her frequent shopping expeditions to the bazaar in Baghdad — and I have to say that carrying beautiful carpets and kelims back to the British School was one adjunct scholarly duty that I never tired of!

I had always hoped I could work in Iran, sometime, somewhere, having fallen totally in love with the country during a brief visit in 1958. Two years later, still not quite believing my luck, I found work there. Sir Mortimer Wheeler, then the Secretary of the British Academy, with whom I had dug in Pakistan, appointed me as the British Academy Archaeological Attache to Iran. It was my task to pave the way, if I could, for the creation of a British Institute of Persian and, through an almost unbelievable sequence of events, the new Institute came to be founded within a matter of months. In April 1961 I was asked to direct the new Institute and to select a site for excavation.

GS: It is wonderful that you found yourself in the place you most desired to be, with the resources to do what you most wanted to do. How did you begin your work there?

DS: Iran in the late 1950s and the early 1960s was a relatively underdeveloped country and it did not have a long history of prior, widespread excavation. Relatively few sites had been looked at with any thoroughness. One site that cried out for closer attention was Pasargadae, one of the most magical sites in Iran and the capital of Cyrus the Great (559-530 BC), the estimable and unusual founder of the Achaemenid Persian empire. In the end we worked there for three years, from 1961 onwards.

GS: Please describe some of the things that you found at Pasargadae.

Silver spoon with swan head
A silver spoon with a double-curved handle terminating in a duck's head or a swan's head. Length 15 cm. From the Pasargadae Treasure, 5th/4th centuries BC.

DS: We made one discovery which was particularly dramatic. We were excavating a small garden pavilion when I noticed the remains of a not very prepossessing pottery vessel in the ground. Thinking that I should perhaps excavate it myself in case it might contain seeds or the like I began to loosen the soil at the top. I pulled out one root, a second root, and a third root, which turned out to be the handle of a beautiful silver spoon — a magnificent object with a swan's head at the end of a long, curved handle. The pot contained a treasure of some 1200 objects — mainly of gold with inlays of both lapis lazuli and turquoise. It was probably the jewelry of a great lady of the Persian court that had been secreted in this mundane container. I estimate the date of the burial of the objects to a moment shortly before the time that Alexander the Great invaded southern Iran late in 331 BC. While the circumstances that might account for this unexpected find will never be known for sure, I like to think that, at a moment when Susa and even Persepolis were about to fall into Alexander's hands the owner of the jewelry took aside her most trusted retainer and said something like, "Hide this quickly, in a place where we can come back for it later." And in all the confusion of the events of those turbulent days the only people who knew of the hiding place never managed to return.

GS: What a human story! Could you describe other findings at the site?

DS: There are wonderful stone monuments at Pasargadae. And working partly in tandem with a close friend, Carl Nylander, we had the rare opportunity to make the first comprehensive record of this stunning stone architecture. In addition, our team was able to build on certain earlier not very well understood finds in order to reveal the intriguing plan of the stone water channels of a royal garden.

GS: Could you talk further about both, perhaps the monuments first?

DS: Working from both Carl's seminal studies of the debt that the big stone masonry of Pasargadae owed to Lydo-Ionian masonry of the mid-sixth century BC as well as from other chronological clues that I was deriving from the ongoing excavations we were able to define for the first time the true history of construction at this exceptional site.

It emerges that Pasargadae was indeed founded by Cyrus, probably on the same broad plain where he had defeated the last Median king, Astyages, in 550 BC. But because of the exceptional quality of the masonry it is equally clear that Cyrus could only have founded his new capital after he had captured Sardis, the Lydian capital, in about 547 BC. In other words this signal victory allowed him to bring skilled stonemasons and architects back to Iran to take part in the construction of his tomb, his palaces, and other monuments. This finding indicates, moreover, that Cyrus sought to underscore his new-found power by referencing the established arts and technologies of the far-flung regions that were now falling under his control.

One of my particular interests at this time was to document the introduction of such methods and motifs in the new setting of southern Iran; to understand just how such methods were copied or adapted; and to record the ways in which local stoneworking practices gradually changed over time. Needless to say, such a framework makes for greater chronological certitude — without which other detailed interpretations are hardly possible.

GS: I'd greatly like to hear about the excavation of the royal garden.

DS: Although there were countless things to do during our three intense seasons at Pasargadae, I decided that we should make every effort to recover the plan of what promised to constitute the earliest excavated monumental garden, at least from anywhere in western Asia.

In the end, the work exposed an unexpected four-fold garden plan, which may have been intended to refer to the Achaemenid empire in microcosm particularly since Cyrus chose to adopt the age-old title "King of the Four Quarters." Intriguingly also, this four-fold garden accords with the traditional Persian garden plan known today as a chahar bagh. It used to be thought that the chahar bagh, or four-fold garden, was a design that had chanced to be separately invented in both Moghul India and early Islamic southern Spain. However, by eventually tracking down a number of intervening garden plans of Sasanian and early Islamic date, I was able to show that all the gardens in question most probably owed their ultimate origins to Cyrus' novel garden plan.

Pasargadae Garden Plan
Plan of the Palace Area at Pasargadae. At the core of the plan stands Cyrus' innovative four-fold garden design.

While all of this was quite gratifying, I have to say that I had to struggle manfully to escape from the overriding fascination of early gardens. But, at all events, I am delighted that the early garden at Pasargadae has given Iranian gardens a secure place in the history of garden design.

GS: You mentioned that your work in Pasargadae lasted for three seasons. What were you interested in exploring after that?

DS: I wanted to know more about another Iranian people,the Medes, who in 612 BC had brought about the fall of the last Assyrian capital, Nineveh, and who appear in the Bible as well as in Greek, Assyrian and Babylonian records. As late as 1965 a number of us had come to recognise the undeniable fact that it was impossible to point to a single site with incontrovertible Median remains. And since no progress could be made without an appropriate field survey, I used the latest available ceramic evidence to try to identify a suitable site for excavation somewhere in the vicinity of the erstwhile Median capital, Hamadan.

Some five seasons — and twelve years — later the excavations at Tepe Nush-i Jan succeeded in exposing a remarkably well preserved Median religious site with distinctive architecture and pottery that had flourished from the late 8th to the early 6th centuries BC.

Curved mud brick struts
Tepe Nush-i Jan. A view of the curved mudbrick struts that were used to form the ceiling of the antechamber of the Median temple. Because the temple was filled with stone when it was closed near 600 BC the struts survived in place.

Of the four major buildings that came to light, one was a well preserved temple with mud-brick walls that still stood to a height of more than seven meters. Among other things the building provided evidence for a totally new form of mudbrick vaulting. It seems that Median vaults made use of opposed, curved rib-like mudbrick struts that met at the middle of each room. Of particular importance was the discovery of a still intact fire altar. This pointed to an early stratum of Iranian religious belief that was conceivably connected, in a general sense, to the emergence of the Zoroastrian faith.

GS: I can see that the discoveries at Nush-i Jan were very satisfying. You not only gave physical, archaeological definition to the remains of an important, well known Iranian people but you were able to illustrate some of their unique contributions to techniques of construction as well as to the evolution of new religious practices. At this point, however, I imagine you were still not ready to "hang up your trowel" — and I sense that there must be further stories to tell!

DS: After twenty years of fieldwork in Iran, not to mention a useful period of writing in which I was able to complete my book on Pasargadae, I was in fact ready for a change — a change that Ruth and I knew would be important, not least, for the education of our daughters, Keren and Tami. With this in mind I applied for my present position at UC Berkeley and I had the great pleasure, in 1981, of joining the Near Eastern Studies Department — and an array of excellent colleagues both in the department and in Berkeley's Graduate Group in Ancient History and Mediterranean Archaeology.

Some years later, after I had settled into my teaching duties, I decided to make a return visit to Iraq in order to see if I could find a suitable field project in which I could involve my graduate students. It was at a time when the archaeological authorities in Iraq had decided to move away from rescue excavations at often small sites in favor of a return to larger sites. Accordingly, after I had taken a fresh look at Nineveh, the last great capital of Assyria, the Director General of Antiquities asked me if I would like a permit to work there. It was an extraorinary opportunity and we were able to squeeze in three seasons of work before the outbreak of the first Gulf War.

In its day — in the late 8th and 7th centuries BC — Neo-Assyrian Nineveh was the largest city in the world. It is, of course, a huge site with a long history of excavation stretching back to the 1840's. I felt there were two areas in particular where we might make a contribution. The first was in the extensive lower city. Here one of my then graduate students, Stephen Lumsden, now of Copenhagen University, used a combination of surface survey and excavation to complement the written record and to arrive at an appreciably more accurate understanding of this important part of the city. The second chosen area had the most immediate appeal for me. As part of a project to try to determine why Nineveh fell as swiftly as it did to a joint attack by the Medes and the Babylonians in 612 BC, I elected to excavate at one of the city's 14 external gates. My choice fell on the Halzi Gate — one of the largest and also one of the more remote gates located near the extreme southeastern corner of Sennacherib's elongated city plan.

David Stronach with skeleton
Immediately prior to final photography, David Stronach gives a last brush to the skeletons of a number of individuals who met their death on the roadway of the Halzi Gate in the course of the siege of Nineveh in 612 B.C.

Archaeologically speaking, the choice was a fortunate one. The Halzi Gate had remained virtually untouched since the terrible destruction of 612. In the narrowed passageway of the gate we exposed numerous skeletons — most probably of Assyrians — whose bodies lay in all sorts of anguished poses amidst the charred remains of beams and other debris that would appear to have fallen on them, and buried them, at the climax of the assault.

GS: How did this fit into the broader picture?

DS: It looks as if the great city fell for a number of reasons. First, the major outer defenses were never completed by the Assyrian monarchs of the 7th century and the generously wide external gates themselves were poorly designed to resist a truly determined attack. Since our gate stood at the extreme southern end of the five-kilometer long, narrow city and since excavations conducted by the University of Mosul had exposed evidence for a similar desperate struggle at one of the northernmost gates, it looks as if the besiegers chose to attack two of these vulnerable city gates at opposite ends of the city's long walls. These attacks may have been successful in themselves or they may have been only designed to draw the Assyrian defenders away from the mid-point of the long east wall, which was pierced by the bed of the River Khosr. There is some indication in extant Babylonian and other texts that water and flooding were associated with the fall of Nineveh. Hence, it may be that the Assyrian dams on the upper reaches of the Khosr were breached and that the resultant flood slighted the area of the walls at the point where the Khosr entered the city — and that the main force of the besiegers broke through the defenses at that point. This is no more than a hypothesis, but it could fit the facts that are known to date.

GS: I'm afraid to ask what you discovered next in Iraq.

DS: I couldn't continue to work at Nineveh after June 1990. Following the first Gulf War foreign excavations in Iraq became a comparative rarity and, obviously, more recent events have done nothing whatsoever to improve the situation. In the meantime I was continuing to teach here at Berkeley and I had good numbers of graduate students who wanted to work with me in the field. Eventually, at the invitation of a friend who was looking to start a collaborative archaeological enterprise in the Caucasus, I and my students took the opportunity to join Philip Kohl of Wellesley College in excavating for a number of years in Armenia and Daghestan. The work was very productive and rewarding in its own right, save that, as so often happens, political events can all too readily overtake you if you are an archaeologist working anywhere in the Near East. We had to end our operations in Daghestan in the late 1990s, having done useful work, but perhaps not as much as we had hoped to do.

I might add that I greatly enjoy working with my graduate students, whether in the field or in the classroom. It is not only on a dig that a sense of camaraderie can obtain. And, apropos something that I would like to refer to in a moment, I will just mention a recent occasion when, after an outburst of rather too much uncontained hilarity, I found it necessary to call the table to order. "Oh, you are a rotten lot!" I exclaimed. At first there was a circle of shocked faces, then my smile was detected, and they laughed.

GS: Surely, there must be a next site to explore. What is it?

DS: I am now looking, I'm happy to say, at a chance to return to Iran. Last year, after I had given a lecture in Tehran at my old institute, the British Institute of Persian Studies, the director of excavations for the Iranian Cultural Heritage Organization approached me and asked if I would be interested in returning to Iran. Plans have moved forwards since then and I am now expecting to take a number of my graduate students to work with me at a Parthian site, adjacent to the line of the Silk Road to the east of Tehran, which currently goes by the name of Shahr-i Qumis and which was known to the Greeks as Hecatompylos or "the Hundred Gated City." The work there will probably complete my own explorations for a while.

GS: It is not difficult to see why you received your award from the AIA.

DS: I am very conscious that the award also honors the University and my colleagues. The one other Berkeley archaeologist who received the Gold Medal was Professor Desmond Clark and I very much wish that he and his wife, Betty,could still have been with us and, hence, a part of the recent occasion.

Of course it was a fortunate coincidence that this year's awards ceremony took place in San Francisco. As far as I was concerned, this made everything seem more of a relaxed, almost home-grown event than would otherwise have been the case. This was most clearly underlined at the conclusion of the morning's Gold Medal Colloquium. At the end of the session, the chairman, Andrew Moore, made a somewhat unusual announcement. He asked everyone to stay in their seats since "David's students have a present for him." Naturally, I had no idea what this was.

One of the students came forward, holding something black. She said to me, "This is for you, please open it." A T-shirt with the words, "Stronach's Rotten Lot" unfolded! At that same moment a row of students who had been somewhat mysteriously seated in a long line across the width of the hall stood up and opened their coats to display identical "Rotten Lot" T-shirts. I will simply say this was the best award I could have asked for.

GS: I think you are right. Thank you so much for speaking with me and thank you for sharing so many vivid memories with me.


لينك مطلب | نوشته شده در جمعه سی و یکم فروردین 1386 ساعت 21:32 توسط مهران معمارزاده |


حامد در نقض ادعای من در بی ارزش بودن گسترش برابری و خطرات ان برای ازادی چنین گفت:

جمعه 31 فروردین1386 ساعت: 3:34 توسط:حامد
سلام
اگر عدالت بد است و کسی که دم از آن می زند کمونیست است، پس چرا از یکشبه پولدار شدن دهنمکی می نالید؟ چرا از این شاکی هستید که فوتبالیستها وضعشان خوب است و شما وضع مالی خوبی ندارید؟

و کامیار و سینای عزیزم چنین گفتند :

جمعه 31 فروردین1386 ساعت: 3:6 توسط:سینا
توقع عدالت از هستی داشتن, بهای گزافی رو به انسانها تحمیل کرده و خواهد کرد ...به عبارت دیگه عدالت را به برابری ترجمه کردن سخت هولناک است..نظام هستی بر بی عدالتی استوار است.. ولی به کسانی که این حرف براشان گران تمام میشود باید گفت آنچه که شما به عمد یا سهو با عدالت اشتباه میگیرید حقوق اولیه انسان است...تا وقتی که حقوق اولیه انسانها از آنان دریغ نشده باشد,آنچه در سایه حقوقشان و به کمک تلاششان بدست آورده اند عین عدالت است.

جمعه 31 فروردین1386 ساعت: 5:24 توسط:کامیار
Haamed jan edalat bad nist, shoma ham az edalat dam nazadid. In eine commente shomast:
سلام
نمی دانم اگر شکمتان سیر نبود، باز هم می گفتید اختلاف طبقاتی ضروری است یا نه!
Moshkele shoma ba zaroori boodane ekhtelafe tabaghatie. Edalat ba bardashtane ekhtelafe tabaghati moyasar nemishe. Kasi ba edalat moshkeli nadare, harf bar sare ine ke har eghdami ke bekhad ba zoor ekhtelafe tabaghati ro az bein bebare faje'e ijad mikone. K
Moshkele mehran ham fekr nemikonam ba asle pooldar shodane honarmandha va varzeshkarha bashe; bahs bar sare ine ke dar Iran in afrad na bar asase shayestegi va dar yek reghabate saalem, ke bar asase barkhordari az raant bala miand. Va hameye inha dar haalie ke aksariate mardom be sakhti zendegi mikonand. Eradatmand
Kamyar

حقن حرف دل مرا ایندو گفتند.مشکل ما با الیت های فعلی این است که صلاحیت احراز طبقات بالای اجتماعی را ندارند.اختلاف طبقاتی ضروری است و رویای برابری موهوم ولی اشرافیت معکوس و نشستن بی مایگان در جاهایی بالاتر در دنیای هنر وورزش هم درداور.دموکراسی های ضد لیبرالی (ژاکوبنی -خلقی -انقلابی )بر برابری بیش از ازادی تاکید کرده اند.البته در اردوگاه لیبرال ها نیز در گیری فکری حاکم است.لیبرال های چپ چون لاسکی ،تاونی و دیویی منکر وجود تعارض میان ازادی و برابری اند ولی لیبرال های راست گرا چون هایک ،نوزیک و فریدمن عدالت اجتماعی را سبب سلب ازادی انسان ها می دانند.

حمید گودرزی در یک تبلیغ ۵۰ میلیون تومان دریافت کرده است !

لينك مطلب | نوشته شده در جمعه سی و یکم فروردین 1386 ساعت 11:25 توسط مهران معمارزاده |


دوست عزیز و سینما شیدایم امیر رجبی از فیلم عرب فوب اسمان سرپناه گفت.از اتفاق این فیلم را دیده ام و مانند بقیه کارهای استاد برتولوچی شیفته ان شده ام.

زوجی از نیویورک به صحاری افریقای شمالی می روند.شوهر می میرد و زن به وصلت با مردی افریقایی در می اید...

دبرا وینگر (طرف چپ )زن بیچاره فیلم است.

جان مالکویچ در نقش شوهر

لينك مطلب | نوشته شده در جمعه سی و یکم فروردین 1386 ساعت 3:1 توسط مهران معمارزاده |


دانشجوي پراگي


کارگردان:استلان ريه
فيلمنامه:هانس اورس و پال وگنر
 مکان فيلمبرداري:خيابان هاي پراگ و قصر هاي چکسلواکي
سياه و سفيد.صامت.56 دقيقه
آلمان،1913

دانشجوي پراگي به دليل پرچمي که براي مکتب سينماي اکسپرسيونيسم آلمان بالا مي برد و ارزش هاي بالقوه اي که به عنوان اثري مستقل داراست،آغازگر سينماي هنري دنيا محسوب مي شود.هانس اورس دانشجوي پراگي را با تاثير پذيري از شعر آلفرد دو موسه بر مبناي اسطوره ي فاوست،حکايت هاي هوفمان،داستان تصوير دوريان گري نوشته ي اسکار وايلدو حتا داستان ويليام ويلسن نوشته ي ادگار آلن پو نوشته است.

 

خلاصه ي فيلم:"بالدوين"دانشجوي فقير پراگي،انعکاس تصوير خود را در عوض ثروت و موفقيت به شخصيت مرموزي به نام "اسکاپينلي"واگذار مي کند.اسکاپينلي تصوير بالدوين را موجوديت مي بخشد و اين همزاد شيطاني زندگي  همه را با دشواري مواجه مي سازد.بالدوين هر چه مي کوشد نمي تواند از شر مزاحمت هاي همزاد رهايي يابد.تا اين که پدر دختري که بالدوين قصد ازدواج با او را دارد از بالدوين مي خواهد که در دوئل با عاشق پيشين دختر شرکت نکند.اما همزاد که زودتر از بالدوين به معرکه مي رسد عاشق پيشين را به قتل مي رساند.دختر نيز که از نا جوانمردي و حرکات عجيب و غريب بالدوين به تنگ آمده است او را از خود مي راند.سر انجام بالدوين رو به آينه اي که همزاد را در آن مي بيند شليک مي کند و خودش کشته مي شود.

لينك مطلب | نوشته شده در جمعه سی و یکم فروردین 1386 ساعت 2:28 توسط مهران معمارزاده |


زمانی می خواندم امام نخست شیعیان فرموده اند :من کلمنی حرفا فقد صیرنی عبدا.وسید رضی هربار از گورستان نصرانیان می گذشت از اسب پیاده می شد و برای معلم نصرانیش ادای احترام می کرد.امروزه از ویکی پدیا و بسیاری از سایت های اینترنتی اموخته ام.این نصرانیان دانش خود را به ثمن بخس و رایگان در اختیار ما می گذارند از انسوی دولت جمهوری اسلامی ایران حتا وبلاگ من حقیر را فیلتر کرده است و قلتبانانی چون مارمولک و an old friendهرزه درایی می کنند.جا دارد از جیمی ولز و لاری سنگر تشکر کنم .ایندو بزرگترین سایت دایره المعارفی اینترنتی یعنی ویکی پدیا را بنیان نهادند

جیمی ولز

لاری سنگر

 

ارادتمند مهران معمارزاده

لينك مطلب | نوشته شده در جمعه سی و یکم فروردین 1386 ساعت 2:20 توسط مهران معمارزاده |


در پستی اشاره کردم که اختلاف طبقاتی امری ضروری و تاریخی است و دوستی به نام حامد گفتند که اگر شکمتان سیر نبود چنین نمی گفتید.البته کامیار عزیز در کامنت خود به خوبی پاسخ دادند.محافظه کاران که من هم با انان همدلم هماره نگران خطرات برابری برای ازادی بوده اند.گسترش برابری براستی برای ازادی مهلک است.الکسی دو توکویل از استبداد اکثریت ،گسترش برابری و جامعه توده وار می ترسید.عدالت واژه مخربی برای ازادی است.من با لیبرال های راست گرایی چون میلتون فریدمن ،فریدریش هایک و رابرت نوزیک همدلم.برابری مخل ازادی و با ان جمع ناپذیر است.دوم خردادیها از این بزرگان بهره ها بردند ولی سخن این فرزانگان کلمه الحقی بود که اصلاح طلبان حکومتی در مسلخ یراد بها الباطل انرا سر بریدند چنانکه پیشوای انان خاتمی اینکار را با جان لاک کرد.

ای کاش ایرانیان هایک را دوست داشتند

 

لينك مطلب | نوشته شده در جمعه سی و یکم فروردین 1386 ساعت 1:53 توسط مهران معمارزاده |


در مطب داشتم از کتاب فرهنگ slangدر زبان انگلیسی ،فیش برداری می کردم به این جمله برخوردم:

as dry as  arabs fart

پس از حادثه ۱۱ سپتامبر روحیه ضد عرب و اسلاموفوبیا در جهان غرب شدت یافته است که به نظر می رسد هرگز فروکش نخواهد کرد.ادوارد سعید ضدیت با عرب و اسیا را مدیون روح شرق شناسی و ارینتالیسم در جهان غرب می دانست.

لرد ماکولی نوشته های عرب ستیزانه ای داشت

در گذشته در استرالیا حادثه ای در سیدنی روی داد که عرب ستیز ی را اشکار ساخت و اکنون در خبرها شنیده ام که مسلمانان به راحتی گذشته نمی توانند در کشورهای غربی مسجد بسازند ،تاکسی رانان مسلمان نمی توانند الکلی ها را در مینیا پولیس سوار نکنند و...این خبرها نشان می دهد که رویارویی با اعراب و مسلمانان در جهان غرب شکل تازه ای یافته است و از ان تساهل های سابق نسبت به این گروه ها خبری نیست.

جیمز زاگبی موسس انستیتوی امریکایی های عرب

 

لينك مطلب | نوشته شده در پنجشنبه سی ام فروردین 1386 ساعت 11:23 توسط مهران معمارزاده |


مرد کره ای که با کشتن دانشجویان ویرجینیا ،این شهر را عزادارنمود با هدونیسم موجود در جامعه امریکا مخالف بود.امریکا جامعه ای در تعقیب شادی است و این امر در اعلامیه استقلال درج شده است.توماس جفرسون از بنیانگذاران امریکا به این مهم توجه داشته است.هدونیسم فلسفی در دنیای کهن در فلسفه اپیکور شکل گرفت و در فلسفه مدرن در ارای استوارت میل و جرمی بنتام وجود دارد.باید لذت و شادی را زیاد نمود و رنج ودرد را کاهش داد.در ارای فروید بزرگ نیز هدونیسم روانشناسانه  انگیزه بسیاری از اعمال بشری است.مرد کره ای چنین گفته است :

Thanks to you, I die like Jesus Christ, to inspire generations of the weak and the defenseless people.

لينك مطلب | نوشته شده در پنجشنبه سی ام فروردین 1386 ساعت 10:56 توسط مهران معمارزاده |


سه گانه (تریاد )مکدونالد در بچگی عبارت است از ۱-پیرومانیا یا میل به اتش افروزی ۲-سبعیت در حق جانوران مثلن کشتن سگ و گربه ۳-خیس کردن جا با ادرار پس از زمانی که کنترل ادراری حاصل شده است.این سه در بچگی شاید علامت خوبی برای قاتلان زنجیره ای باشد.

جرج بوش از حادثه ویرجینیا محزون است

لينك مطلب | نوشته شده در پنجشنبه سی ام فروردین 1386 ساعت 2:21 توسط مهران معمارزاده |


چو سئونگ اویی کره ای فاجعه افرید

این مرد سابقه افسردگی داشت و از بچه های ثروتمند و طبقات بالای اجتماعی موجود در امریکا نفرت داشت.از شهوترانی و شارلاتانیسم.و بالاخره این دیوانگی را انجام داد و عده زیادی را عزادار کرد.او نتوانست تشخیص دهد که اختلاف طبقاتی ضروری اجتماع است.از سعدی خوشم می اید چون طرفدار توانگری بود.او ستایشگر فقر نبود.برای او الفقر فخری معنا نداشت.سرمایه داری بهترین شیوه اقتصادی است.اختلاف طبقاتی ضرورت است .

لينك مطلب | نوشته شده در پنجشنبه سی ام فروردین 1386 ساعت 2:1 توسط مهران معمارزاده |


من برای مهرافرین فیلمهای هیچکاک می برم اما او برایم فیلم اخراجی ها از مسعود دهنمکی را اورد.این فیلم را ندیدم ولی صدایش را می شنیدم.دهنمکی این فیلم را نوشته و کارگردانی کرده است.در ۲۸ روز پس از اکران ،یک بیلیون تومان فروش کرد.

دهنمکی جزو انصار حزب الله بود و اکنون به عرصه هنر هفتم وارد شده است.فیلم مستند فقر و فحشا را ساخت و اکنون این فیلم.برای گروهی درهای پیشرفت باز است.الیت های سینمایی و ورزشی در جمهوری اسلامی به راحتی اب خوردن پولدار می شوند .حمید گودرزی برای یک تبلیغ ۵۰ میلیون می گیرد.از انسوی بسیاری از دانش اموختگان دانشگاه ها ،معلمین و...زندگی فلاکت باری دارند.دهنمکی  پس از سالها مشارکت در بستن فضای فرهنگی کشورمان ،اکنون به هنر هفتم امده است....

از قدیم گفته اند ظلم بالسویه عدل است.

لينك مطلب | نوشته شده در پنجشنبه سی ام فروردین 1386 ساعت 1:46 توسط مهران معمارزاده |


 برج پراگ بزرگترین قلعه کهن جهان است

لينك مطلب | نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم فروردین 1386 ساعت 3:37 توسط مهران معمارزاده |


سال ۱۹۶۸ سال مهمی بود.در چکسلواکی و فرانسه شورشهای خیره کننده ای رخ داد.در پاریس ،شورش انارشیستی که چپ گرایان جدید و مائوییست ها علیه دمکراسی لیبرال در کوچه و خیابانها بر پا کردند.پرچهمای سیاه و سرخ را در مقابل پرچم سه رنگ ملی بر افراشتند.اما در پراگ یک ملت یکپارچه برای نیل به ازادی و پرچم سه رنگ چکوسلواکی در پیشاپیش هر راه پیمایی دیده می شد .در چکوسلواکی در ۱۹۶۷ کنگره اتحادیه نویسندگان تشکیل شد.یکی از اعضای حزب کمونیست چکسلواکی با لحن جسارت امیزی گفت:این کنگره طبق میل ما تشکیل نشده بلکه ارباب (انتون نووتنی دبیر کل حزب کمونیست چکسلواکی) لطف کرده و اجازه تشکیل ان را داده است و در مقابل از ما انتظار دارد از او تجلیل کنیم.نووتنی فرصت طلبی بی شرم بود که در سال ۱۹۵۴ از مجسمه استالین پرده برداری کرد و در موج استالین زدایی در شوروی ،شبانه دستور برداشتن ان را داد.ده سال بعد از مرگ استالین ،کمیته مرکزی حزب کمونیست چکوسلواکی ،گزارشی درباره نقض اصول تساوی سوسیالیستی در دوران فرد پرستی به تصویب رساند.عده زیادی از مسئولین و شکنجه گران دوران استالینی از کار بر کنار شدند.چکسلواکی در ضمن مواجه با مشکلات اقتصادی جدی بود.در میان اسلواکها هم ناراضی هایی دیده می شد.اسلواکها مردمی روستایی و پیرو مذهب کاتولیک بودند و علاقه ای به افکار چپ گرایانه نداشتند.شورویها و مریدان چک انها به اسلواکها سو ظن داشتند.نارضایتی در میان طبقه روشنفکر زیاد شده بود.تجلیل از کافکا و کتاب سرباز شجاع شوایک زیاد بود.تئاتر و سینمای کشور جسارت یافته بود.لباس و ارایش به سبک غربی در میان جوانان پراگ مشاهده می شد.کمیته مرکزی در ۱۹۶۷ دستور اخراج کسانی را که در کنگره اتحادیه نویسندگان از حزب انتقاد کرده بودند را داد.۱۹ نفر از نویسندگان نشریه ادبیات جدید بر کنا ر شدند.الکساندر دوبچک دبیر اول حزب اسلواکی بود .نووتنی ،دوبچک را مورد اهانت قرار می داد.نمایندگان اسلواک به پشتیبانی رهبرشان در امدند و عده ای از چکها هم با انها همصدا شدند.رییس جمهوری و دبیر کلی حزب باید از هم جدا شوند.تظاهرات دانشجویان شدت گرفت.پلیس خشونت به خرج داد و ۱۱ دانشجو زخمی شدند..دولت رسما از خشونتهای پلیس اظهار تاسف کرد.نووتنی از برژنف دعوت کرد که به پراگ برود.اما برژنف گفت این کار مربوط به خودتان است.نووتنی از مسکو مایوس شد و حمایت ارتش را طلبید ولی جواب مساعدی نشنید.ناچار به ترک سمت شد و الکساندر دوبچک به جای او انتخاب شد.او راه حل مشکلات را در دموکراسی سوسیالیستی می دانست.سانسور مطبوعات لغو شد.روزنامه نگاران به انتقاد از گذشته و حال پرداختند.تیراژ روزنامه ها به سرعت افزایش یافت.نووتنی از سمت ریاست جمهوری هم استعفا داد.بهار پراگ فرا رسید.از زندانیان سیاسی اعاده حیثیت شد.باشگاه هایی که نشانگر تمایل مردم به احزاب مختلف بود تشکیل شد.دبیر کل باشگاهی گفته بود بهترین کمونیست ان است که مرده باشد.اگر زنده باشد باید او را کشت.اگر بهار پراگ پیروز می شد این نسیم ازادی به لهستان ،مجارستان وحتا مسکو سرایت می کرد.دوبچک به درسدن المان شرقی احضار شد تا برژنف و گومولکای لهستانی و اولبریشت المانی و کادار مجار و ژیوکف بلغار او را باز پرسی کنند.او متهم بود.متهم به سوسیالیسم با چهره انسانی.گومولکا و اولبریشت موافق شروع عملیات پلیسی علیه دوبچک بودند.اما گروه طرفدار عدم مداخله پیروز شد.اما لحن مطبوعات چکسلواکی نیشدارتر می شد.انها کاریکاتورهایی از رهبران کرملین می کشیدند.اعلامیه مشهور ۲۰۰۰ کلمه ای به امضای ۷۰ نفر از مشاهیر کشور از روسای دانشگاه تا زاتو پک قهرمان المپیک منتشر شد.انتشار این اعلامیه چون بمب بود هزاران نامه در پشتیبانی از ان در روزنامه ها چاپ شد.بالاخره نیروهای شوروی به پراگ تعرض کردند.کمکی از خارج به چکها نمی رسید.وقتی المانیها ،پراگ را اشغال کردند هیچ کس کمکشان نکرد.در ۱۹۴۸ به دنبال کودتای کمونیستی ،در غرب خبری نبود.در ۱۹۵۶ به ایمره ناگی مجار هم کسی کمک نکرد.

امریکاییها درگیر ویتنام بودند و مداخله ای نکردند.شورای امنیت سازمان ملل برای رسیدگی به شکایت پراگ تششکیل جلسه داد.اما شوروی وتو کرد!!!!.بهار پراگ سرکوب شد.

لينك مطلب | نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم فروردین 1386 ساعت 2:57 توسط مهران معمارزاده |


پاریس مهد دانشجویان لوس و ننر بوده است .نمود انرا در ۱۹۶۸ دیدیم که فیلم دریمرز از استاد برتولوچی به خوبی ،مدعای مرا اثبات می کرد.اما پراگ ،دانشجوی فلسفه ای داشت که در اعتراض به حمله تانکهای برژنفی به پراگ در ۱۹۶۹ خودکشی کرد.

پالاش در اعتراض به برژنفی ها و کمونیسم شوروی در میدان خود را سوزاند

زاجیک نیز چنین کرد

 

سیویک معلم چک نیز چنین کرد

 

لينك مطلب | نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم فروردین 1386 ساعت 2:33 توسط مهران معمارزاده |


پراگ را می ستایم.ای پراگ زادگاه انقلاب مخملی ۱۹۸۹تو از لون دیگری.پراگ را به جای پاریس می توان تقدیس کرد.مگر پاریس چه داشت ؟غیر از انقلاب خونبار ۱۷۸۹.

پراگ ،بهار پراگ داشت اما پاریس انقلاب مائوئیستی ۱۹۶۸.

پراگ ،واسلاو هاول دارد اما پاریس ،ژاک شیراک

توماس مازیریک معمار چکسلواکی

 

لينك مطلب | نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم فروردین 1386 ساعت 2:21 توسط مهران معمارزاده |


وبلاگ پراگ زایش یافت


گولم خودکشی کرد و ققنوس وار ،پراگ امد.این شهر پر قلعه و گوتیک.در کنار رودخانه ولتاوا که اسمتانا اهنگساز شهیر چک برایش اهنگ زیبایی ساخت.برج پراگ بزرگترین قلعه کهن جهان است.دوست دارم با دوستان در انجا شطرنج بازی کنیم و به شادخواری بپردازیم.

این شهر بهار پراگ داشت.در زمانی که دانشجویان لوس و ننر فرانسوی عاروق روشنفکری می زدند و مائوییست شده بودند ،پراگی ها شکوه دیگری افریدند و کمونیست شوروی را بدنام تر از همیشه کردند.

یان هوس نخستین اصلاحگر کلیسای کاتولیک بود که مظلومانه شهید شد.

اینجا شهر واسلاو هاول رییس جمهور نمایشنامه نویس ،میلان کوندرا ،میلوش فورمن ،البرت اینشتین ،کافکا و...است.

لينك مطلب | نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم فروردین 1386 ساعت 2:3 توسط مهران معمارزاده |


گولم در گذشت وققنوس وار گوتیک امد

از همه درخواست می کنم به ژورنالیسم زرد پایان دهند و حرمت قلم را پاس دارند.

درباره نوشته بهنام اوحدی ،بی شک،

 این نظرات خود وی است و با روحیه وشیوه کار من مغایر است.


ادموند برک پدر محافظه کاری است.او در کتاب تاملاتی درباره انقلاب در فرانسه ،به مخالفت با انقلاب فرانسه پرداخت.به زعم وی نمی توان با طرح عقلانی انقلابیون فرانسه به نوسازی جامعه پرداخت.ادموند برک می گوید ،جامعه مبتنی بر نظمی اخلاقی است و سنت ها و تعصبات ،ذخیره ی ارزشمند گذشته است.انگیزه عمل ادمی بیشتر عاطفی و غیر عقلانی است،بنابراین عقل فردی نمی تواند داور امور اجتماع باشد ،در مقابل ،سنت محصول عقل جمعی همه اعصار است:فرد احمق است اما نوع انسان عاقل است.نهاد های اجتماعی محصول عقل نوع انسان است نه قرار داد اجتماعی.جامعه گل کوزه گری نیست که بتوان ان را هر دم از نو ساخت.حال و اینده مقید به گذشته است.

لينك مطلب | نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم فروردین 1386 ساعت 16:6 توسط مهران معمارزاده |


تابستان ۸۵ به روسیه سفید رفتم.مرا با دوبی کاری نیست.اسلاو شیدایم و عاشق فرهنگ ان.کشوری در قلب اروپا با نگاه به روسیه ،همسایه لهستان که پس از کشورم ایران انرا عاشقانه دوست دارم.

شهر مینسک پایتخت روسیه سفید در برف زیباتر است

شهر مینسک کالئیدوسکوپی از نور در شب است

کتابخانه ملی مینسک

انقلاب جین پوشان در اعتراض به لوکاشنکا

کبوتر بلاروسی

لينك مطلب | نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم فروردین 1386 ساعت 3:26 توسط مهران معمارزاده |


یهودی ها در میانه سده ۱۴ میلادی از شهرهای المانی به بیلاروس کوچ کردند.به زودی شهر های زیادی از روسیه سفید از یهودی ها سرشار بود.شهر برست ،به راستی پایتخت یهودی ها در بیلاروس شد.ویتبسک مرکز فرهنگی یهودی ها گشت و پینسک  زادگاه بعضی از مشاهیر یهودی شد.در اسراییل نزدیک به صد هزار یهودی هستند که ریشه انها به بیلاروس باز می گردد.نخستین رییس جمهور اسراییل ،حیم وایزمن در ناحیه برست به دنیا امد.مناخیم بگین از برست بود و شیمون پرز از مینسک.مارک شاگال ،نقاش برجسته یهودی از ویتبسک بود.او به فرانسه رفت و انگاه به ویتبسک باز گشت و مدرسه هنری خود را پایه نهاد.تعداد زیاد یهودی ها در بیلاروس ،سبب شد تا هیتلر جنایات فراوانی در روسیه سفید بیافریند.در سه سال اشغال بین یک تا دو میلیون یهودی در شوروی کشته شدند.در موزه جنگ مینسک ،قسمتی برای فاجعه هولوکاست اختصاص داده شده است. از مینسک ،ماتریوشکا خریدم.اینها عروسک های چوبی هستند که در دل خود عروسک کوچکتری دارند.یک ماتریوشکا را باز می کنی ،در دل ان عروسکی کوچکتر ،ان را باز می کنی ،عروسکی کوچکتر تا اخر که گاهی عروسک ،اندازه یک گندم می شود.ماتریوشکا سوغات روسیه است که طرحهای متفاوتی بر روی ان نقاشی شده است.دو عروسک چوبی نیز خریدم که سوغات بیلاروس بود.خیلی دوست داشتم یک کلاه یوشانکا ی سفید بخرم ولی ۵۰ دلار بود و برای من گران تمام می شد.این در حالی بود که بعضی ها هزاران دلار برای روسپی ،دیسکو ،نایت کلاب ،الکل ،کازینو و....خرج می کردند.یوشانکا کلاه خزی از پوست خرگوش است که نماد استرئوتایپی روسها هم شده است.این کلاه ،گوشها را نیز می پوشاند و مناسب سرمای جانکاه ان دیار است.احتمالن روسها ،در سده های میانه انرا از مغول ها اقتباس کرده اند.در مینسک ،انواع فیلم و موسیقی هست ولی متاسفانه روی جلد ان روسی نوشته است و ادم سرگردان می گردد.تینیجرها و جوان هایی در کنار رودخانه می بینی که ابجو می نوشند ،از هم بوسه می گیرند و...سیگارت هم خیلی مصرف می شود.در مینسک ،مک دونالد هم وجود دارد که شب ها غلغله است و بسیار شلوغ.در این شهر با نمادهای فراوان کمونیستی ،مک دونالد شاید تنها نماد فرهنگ امریکا یی بود که حضور داشت.گرچه فیلمها و موسیقی های امریکایی به وفور در ویدئو شاپ ها دیده می شد.در هتل  به CNNهم دسترسی داشتیم.بر جلد یک مجله بیلوروسی ،عکس اما تورمان هنرپیشه امریکایی را دیدم.شلوار های جین مصرف زیادی دارد.در کل شاید بشود گفت امریکانیسم جای خود را در این کشور ضد امریکا باز کرده است.در سفر به مینسک ،یکی از همسفران دنبال مدال لنین و استالین بود.با عشق و دلدادگی از دوره کمونیسم سخن می گفت در حالیکه خود در تهران از ثروت و مکنت خوبی برخوردار بود.سفرهای فراوانی می رفت و....سماجت وی در توجیه کمونیسم ،کم کم به اهانت به ایران زمین منجر شد و برخورد لفظی بین من و او صورت گرفت.چپ گرایی انهم از نوع لنینیستی اش البته غیر قابل تحمل است ولی چپ های مرفه بیشتر حال ادم را به هم می زنند.

       

البته برای این جماعت اوردن دلیل و احتجاج ،کاری نیست.انها مانند یک بیمار مبتلا به دمانس ،پاسخ مشابهی برای پرسش های گوناگون دارند.ناگزیر برای شناخت افت لنینیسم ،گوشه ای از تاریخ روسیه را می نویسم،دولت کی یف که بر روسیه تسلط داشت در سده ۱۰ میلادی به مسیحیت ارتدکس گرایش یافت.در سده ۱۳ مغول ها به کی یف یورش بردند و روسیه دچار نوعی عقب ماندگی تاریخی شد.بعدن حاکمان روسی از باج دادن به مغول ها پرهیز کردند ولی تزاریسم به افت استبداد مغولها الوده گشت.دهقانان و سرف های روسی در فشار شدیدی بودند.در سده ۱۹ شورش دسامبریست ها علیه تزار نیکلای اول سرکوب شد.الکساندر دوم ترور شد و الکساندر سوم ،بر سرکوب ها افزود.برادر لنین در توطئه ای علیه الکساندر سوم دستگیر گشت و اعدام شد.لنین بعدن به سیبری تبعید شد و پس از ازادی به المان گریخت و در مونیخ ،ایسکرا را منتشر می کرد .او با براندازی تزار از طریق انقلاب مارکسیستی موافق بود.او رهبری بولشویک ها را بر عهده داشت.گروه مخالف وی ،منشویک ها بودند که به پروسه ای دموکراتیک ،ارام و غیر خشن اما سوسیالیستی باور داشتند.در ۱۹۰۵ روسیه به رهبری تزار نیکلای دوم از ژاپن شکست خورد.جنگ جهانی اول هم با شکست نیروهای روسی در جبهه های مختلف از المان همراه بود.در پتروگراد شورش هایی علیه تزار روی داد.بالاخره تزار استعفا داد و دولت موقت به ریاست کرنسکی ایجاد شد اما بلشویک ها ،کرنسکی را شکست دادند و با حمله به کاخ زمستانی در پتروگراد قدرت را به دست اوردند.لنین به قول چرچیل مثل میکروب طاعون در قطاری از سوییس به روسیه فرستاده شد و مجری سیاست های المان ها شد.تروتسکی از منشویک به بلشویک گرایید و یار لنین گشت.انها مخالفان را سرکوب کردند و با ایجاد رعب و وحشت و پلیس مخفی چکا و نیروهای سرکوب سرخ بسیاری را از بین بردند.لنین به دموکراسی باور نداشت .

           

بعدن او با برقراری سیاست اقتصادی نپ ،بین تجارت ازاد و کمونیسم اشتی برقرار ساخت.او زمین های زیادی از خاک روسیه را به المانها داد تا زمان به دست اورد.در ۱۹۲۴ لنین در گذشت و استالین امد.یک دزد و راهزن انقلابی که در کلیسای ارتدکس گرجستان قبلن طلبه بود.او به تصفیه بزرگ پرداخت و تروتسکی را در مکزیک ،کلنگ اجین کرد.او حتا به زینویف و کامنف که دوستانش بودند و به او در رسیدن به قدرت در حزب یاری رساندند ،رحم نکرد......نمی دانم این تاریخ زشت و مهوع از کمونیسم شوروی ،چه جای به به و چه چه دارد... در ۱۸۹۸ در این خانه سبز رنگ  در شهر مینسک ،جلسه ای بر گزار شد که اگر بختیار و کامیاب می گشت ،شاید میلیونها نفر در گنداب کمونیسم شوروی خفه نمی شدند . میلیونها نفر اسیر این ایدئولوژی مخالف فردیت و حقوق اساسی انسانها نمی شدند.هزاران نفر در سیم خاردارهای دیوار برلن نمی مردند.ملت های رشیدی چون مجارها ،لهستانی ها ،چک ها ،اسلواک ها و...اینچنین ماتمزده نمی گشتند.رهزن گرجی ،تصفیه های مرگبار نمی افرید و....حزب سوسیال دمکرات کارگری روسیه در این خانه در مینسک تشکیل گشت تا سازمان های انقلابی روسی را واحد گرداند.نه نفر نماینده موفق نشدند و نیروهای تزاری انها را دستگیر کردند.در ۱۹۰۳ در بلژیک، کنگره دوم حزب برگزار گشت ولی عملن حزب به دو گروه بلشویک به رهبری لنین و منشویک به رهبری مارتوف تقسیم گشت.بلشویک ها بعدن انقلاب ۱۹۱۷ را به دست گرفتند و چنان کردند که تو و من دانیم.پنجمین کنگره در لندن برگزار شد و بلشویک ها استراتژی خود را برای انقلاب در روسیه، قدرت بخشیدند.

کشنبه 19 شهريور1385 ساعت: 11:27

توسط:رها

مهران! نمی شه بعد از گفتن این همه از سیاست (که من هیچی شو نمی فهم ام!)یا حداقل بعد از ذکر چپ ها و راست ها و سوسیال دموکرات ها و بلشویک ها و لنینیست ها و چپ های مرفه ووو... چند کلمه هم از آدم معمولی ها بگی لطفا؟! آدم های سردی هستن؟ کشورشون به همون دل مردگی و یخی فیلم هاشونه؟ زن هاشون خوشگلن یا نه؟ (ذات زنانگی ام رو نشون دادم ها! ) با آدم حرف می زنن یا خونسرد و بی توجه هستن؟ حالا نگی من چه آدم گیری هستم ها! اما همیشه این فرصت پیش نمیاد که یه نفر با زبان ساده و شیرین فارسی این چیزها رو بگه!

 وب سایت   پست الکترونیک

ابن بطوطه جهانگرد مراکشی در سفرنامه اش از زنان بسیار گفته است.او تصویری زنده از صورت و سیرت زنان جهان داده است.او یک گزارشگر خرده بین بود که پرداختن به شکل و شمایل زنان را تابو نمی شمرد.او می گوید که زنان ترک در اسیای صغیر بی حجاب بودند و از حشر و نشر با مردان ملاحظه ای نداشتند.در دشت قبچاق (روسیه )مقام زنان را بسیار بالا دید.او از زن هندی و مراسم ساتی می گوید.زن جوان بر جنازه شوهر به اتش کشیده می شدو......

کلن نژاد سفید در اروپا به سه دسته تقسیم می گردد:

۱-نوردیک      ۲-الپین       ۳-مدیترانه ای

نوردیک :در شمال اروپا می زیند .موها و چشمهای روشن ،بدن بلند و لاغر ،جمجمه صورت دراز .

الپین :در اروپای مرکزی می زیند.مو و چشمهای قهوه ای ،بدن کوتاه و محکم،جمجمه صورت گرد.

مدیترانه ای :در اروپای جنوبی می زیند.مو و چشمهای تیره،بدن و جمجمه مانند نوردیک و الپین.

بیلاروس ها به راستی ترکیب همه این سه گروه هستند.در این خطه حتا چشمهای مورب تاتاری هم دیده می گردد.مولفه های اسیایی نیز دیده می شود.چون یورش اسیایی ها و مغول ها و...به این دیار وجود داشته است.من دخترانی دیدم که موهایی بسیار روشن چون گندمزاران ،کهربایی با تمایلی به سفیدی داشتند.صورت سفید ،اندامی بلند بالا داشتند.بعضی از انها مرا یاد عروسک باربی می انداخت.بعضی ها موی سیاه داشتند.پیرزنی دیدم تپل و چاق با چشمانی باریک .تینیجرها بیشتر شلوار جین و پیراهنی جیر سیاه رنگ و چسبان می پوشیدند.بین پیراهن و شلوار ،نافشان اشکار بود.گاهی پیراهن های روشن و شاد ،صورتی ،زرد ،قرمز و...ابجو وسیگارت بسیار مصرف می شد .شاید سرمای هوا و اثر افسرده کننده ان و چپ گرایی کشور بیلاروس در این امر تاثیر دارد.

               

جوانان می خواهند مانند کشورهای لیبرال  اروپا یا امریکا و کانادا زندگی کنند.جوانان بیشتر طرفدار میلینکویچ هستند و روستاها مرید لوکاشنکا.در جزیره اشک از دو دختر خواستم که با من عکس بیندازند که ره اورد سفرم به ایران باشد.انها با خون گرمی ،صفا و محبت قبول کردند.در کنار میز صبحانه در هتل بیلاروس نیز دختری با من عکس گرفت.برای مراسم ازدواج ،لیموزینی کرایه می کنند و ان را با بادکنک ها ارایش می دهند.به جزیره اشک در مینسک می ایند.اینجا محل یادبود شهدای بیلاروس در جنگ افغانستان در زمان کمونیسم است.فرشته ای با الت تناسلی مردانه در انجاست که عروس ها برای باروری در اینده به ان متوسل می شوند (یاد توپ مرواری صادق هدایت افتادم ).

یکی از خاطرات شیرین سفر ،رفتن به قلعه میر در استان هرودنا بود.در ایستگاه راه اهن مینسک ،به سختی بلیط گرفتیم.سختی به خاطر ندانستن زبان روسی بود.به سختی قطار را یافتیم و با دو دلی در ان نشستیم.قطار به استان هرودنا می رفت.هر چه قطار در ایستگاه های بین راهی می ایستاد ،دل شوره ما بیشتر می شد.بالاخره به دوستان گفتم سفر بی غایت خوش تر است.در ایستگاه اخر که شهر باواروداک بود پیاده شدیم.باید به میر می رفتیم.دختر بیلوروسی که زبان انگلیسی می دانست ،نشانی قلعه میر را برایمان به روسی نوشت.ان را به دو تاکسی نشان دادیم.میر ۳۰ کیلومتر از باواروداک فاصله داشت.با تاکسی به انجا رفتیم.سواد قلعه از دور دست دیده شد.چه باشکوه !!!.ساختمانی شکلاتی رنگ ،درست مانند خانه های کتاب داستان های دوره کودکی.فضا دقیقن همان بود که در زمان خردی خواندم و دیدم.وقتی جنگلی می دیدم یا قارچ روییده ای ،یاد هانسل و گرتل می افتادم.یاد داستانهای لتونی و سوییسی.گاهی فکر می کنم یک بازاری طماع یا یک بساز بفروش حریص چرا اینگونه است.شاید در دوران کودکی ،تجربه خواندن هانسل و گرتل را نداشته است.ارزوهای شیرین کودکی ،خیلی مهم است.طفلکی صدام در کودکی ،پابرهنه بود ،مرغ می دزدید .وقتی به مسند رهبری عراق رسید ،کاخ خود را از کفش سرشار کرد.بی کفشی او در خردی ،انگیزه این عمل بود.قلعه میر از ساختمان های حفاظت شده توسط یونسکو است.چنانچه در ایران ،پاسارگاد ،پرسپولیس ،میدان نقش جهان اصفهان و...هم جزو این برنامه هستند.ساختمان گوتیکی دارد.و قلعه ای دوک نشین بوده است.در سده ۱۵ میلادی در دستهای دوک ایلینیچ بود و بعدن به دوک رادزیویل رسید و معماری رنسانس نیز در ان به کار رفت.در دوره ناپلئون تا حدودی تخریب شد و بعدن بازسازی شد.در دوره نازیها به عنوان گتو برای بازداشت یهودی ها ی محلی استفاده شد.ساختمان سه طبقه ای بود .وقتی داخل ان می شدی ،لذت بازی در یک فیلم حماسی مثلن از ریدلی اسکات را می یافتی.

 

           

      

                                                    

لينك مطلب | نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم فروردین 1386 ساعت 3:4 توسط مهران معمارزاده |


با درودی دوباره به دوستان.دوری از شما بسیار سخت بود.سرمای قلب اروپا افسرده کننده است و دوری از شما و ترک عادت مالوف وبلاگ نویسی از ان فسرده کننده تر.کشور بلا روس یا روسیه  سفید در قلب اروپا قرار دارد و اکثر ان را بلاروسها و انگاه روسها تشکیل می دهد.پایتخت ان شهر مینسک است که از شهرهای قهرمان جماهیر متحده سوسیالیستی شوروی سابق محسوب می گردد.این شهر مقاومت جانانه ای در برابر نازیهای هیتلری شکل داد و هویت ان با این فاشیسم ستیزی ،تعریف می شود.موزه جنگ ان شاهکاری است که نبرد روسها را با نیروهای هیتلری به خوبی اشکار می سازد.واقعه شرم اور هولوکاست به شایستگی نمایش داده می شود.

در این کشور اگر روسی ندانی به مشکل بر می خوری.زبان انگلیسی ،جایی ندارد و غیر از بعضی از طبقات دانشجویی ،استفاده نمی گردد.ابلیسک ۴۰ متری از گرانیت خاکستری در میدان پیروزی با نقاشی هایی بر برنز در چهار سوی ان که نشان دهنده قهرمان بودن مینسک است به راستی خلاصه این شهر است.شهرهای دیگری چون مسکو،تولا ،سن پترزبورگ (لنینگراد)،استالینگراد و...نیز قهرمان بودند و یاد واره انها در همین میدان به چشم می خورد.مینسک ،شهر نورها ست.در حوالی غروب افتابی که هیچوقت نمودی ندارد ،ساختمان ها با نور کهربایی رنگ یا سبز ملایمی ،کالئیدوسکوپی از رنگ می افریند و در تمام نیمه شب نیز باقی می ماند.زمستان این شهر با برفهای سنگینش ،سورتمه سواری کودکان و گردش اردک ها در رودخانه اسویسلاچ باید زیباتر باشد.خورشید در این شهر وجودش را نشان نمی دهد.در یک جشن دوره پاگانی(پیش از مسیحیت)که سور ماسلنیتسا نامیده می شد با سوزاندن عروسکی کاهی و خوردن پنکیک (بلینی)به بهار خوش امد می گفتند.

پنکیک به شکل خورشید ،گرد و زرد است و مردم با خوردن ان انرژی گرما بخش خورشید را به دست می اوردند.بوی کمونیسم از این کشور به مشام می رسد.مجسمه فلیکس درژینسکی بنیانگذار پلیس مخفی چکا که وظیفه مقابله با ضد انقلابها و خرابکاران را داشت ،روبروی ساختمان کا گ ب مینسک قرار دارد.درژینسکی یا فلیکس اهنی ،زاده روسیه سفید بود و از سوی لنین ،قهرمان شناخته شد . در پشت مجسمه لنین ،یک ساختمان دولتی وجود دارد که محافظت می گردد و از نزدیک نمی توان عکسی گرفت.مجسمه میخائیل کالینین که سمت بالایی در حکومت بلشویکی لنین داشت نیز در مینسک قرار دارد.مجسمه استالین در موزه جنگ ،ابلیسک ۴۰ متری میدان پیروزی مینسک و...همه و همه شاهدی بر این مدعایند.نوع معماری و بی توجهی به تزیینات و تجملات ،شهر سازی کمونیستی و...نیز ،احساسی از زندگی در یک کشور کمونیستی را شدت می بخشد.بیلا روس در ۱۹۹۱ از اتحاد جماهیر شوروی کمونیستی ،مستقل شد ولی در ۱۹۹۴ الکساندر لوکاشنکا ،رییس جمهور شد.در ۱۹۹۹پیمانی بین روسیه و بیلا روس منعقد شد که نزدیکی این دو کشور را به هم تضمین می کرد.عملن لوکاشنکا -کمونیست سابق -نگاه به شرق دارد و بیلاروس را در قلب اروپا از ازادیهای سیاسی باز داشته است.لوکاشنکا ،دیکتاتور است و محدویت های فراوانی برای ازادی بیان ،مذهب و تجمع صلح امیز اعتراضی ایجاد کرده است.در گفتگویی که با یک دانشجوی بیلا روسی در اتوبوس میر به مینسک داشتیم ،او مخالف لوکاشنکا بود.جوانان اندیشمند بیلاروسی ،لوکاشنکا را بر نمی تابند.اما او گویا در روستاها ،جایگاه بالایی دارد.در اقتصاد ،سوسیالیسم محوری وجود دارد و روابط بازرگانی بالایی بین روسیه و بیلا روس وجود دارد.روسیه ،گاز با قیمتی مناسب به روسیه سفید می دهد در حالیکه با افزایش قیمت گاز برای اکراین ،انقلاب نارنجی این کشور را با سختیهایی مواجه ساخت.

احزاب موافق و مخالف دولت اینچنینند:

pro-government parties: Agrarian Party or AP [Mikhail SHIMANSKY]; Belarusian Communist Party or KPB; Belarusian Patriotic Movement (Belarusian Patriotic Party) or BPR [Nikolai ULAKHOVICH, chairman]; Liberal Democratic Party of Belarus [Sergei GAYDUKEVICH]; Party of Labor and Justice [Viktor SOKOLOV]; Social-Sports Party [Vladimir ALEXANDROVICH]
opposition parties: 10 Plus Coalition [Alyaksandr MILINKEVICH], includes: Belarusian Party of Communists or PKB [Syarhey KALYAKIN]; Belarusian Party of Labor (unregistered) [Aleksandr BUKHVOSTOV, Leonid LEMESHONAK]; Belarusian Popular Front or BPF [Vintsyuk VYACHORKA]; Belarusian Social-Democratic Gramada [Stanislav SHUSHKEVICH]; Green Party [Oleg GROMYKO]; Party of Freedom and Progress (unregistered) [Vladimir NOVOSYAD]; United Civic Party or UCP [Anatol LYABEDKA]; Women's Party "Nadezhda" [Valentina MATUSEVICH, chairperson]
other opposition includes: Belarusian Social-Democratic Party Nardonaya Hromada or BSDP NH [Alyaksandr KOZULIN, chairman]; Christian Conservative BPF [Zyanon PAZNIAK]; Ecological Party of Greens [Mikhail KARTASH]; Party of Popular Accord [Sergei YERMAKK]; Republican Party [Vladimir BELAZOR]

  در جنوب شهر مسکو،تولا وجود دارد.تولا شهری صنعتی بوده است که تجهیزات نظامی می ساخته است.در سده ۱۸ ،فئودور لیستسین که تفنگ ساز بود ،کارگاه خود را برای ساختن سماور اختصاص داد.اینچنین ،تولا شهر سماور سازی شد و اوازه سماور ان به مسکو و سن پترزبورگ رسید.در اثار پوشکین ،گوگول و چخوف به سماور اشاره شده است.دیدن سماور مرا یاد پدر بزرگ مهربان ،شادروان سید عبدالحسین خادم الحسینی طباطبایی زواره می اندازد.او عاشق چای و سیگارت بود .همیشه در کنار سماوری نشسته بود ،چای می ریخت ،حرفهای شیرین می زد و سیگارت دود می کرد. دیدن سماور در موزه یانکا کوپالا شاعر برجسته بیلاروس در کنار میز کار او ،ساعت،گرامافون و...ادم را هوایی می کند.ایران اینقدر شاعر دارد ولی نمی کوشند اتاق او را باز نمایی کنند.مثلن اتاقی از سهراب سپهری با ابزار کارش .حتا فرچه ریش تراشی ،کیف ،کراوات ،پیپ ،کبریت و...شاعر نمایش داده شده بود.یانکا کوپالا و یاکوب کولاس دو شاعر بزرگ بیلاروس بودند.ایندو با کارهایشان ،ادبیات مدرن بیلاروس را ایجاد کردند.کوپالا در اشعارش به گذشته بیلاروس اشاره می کرد و در دوران کمونیسم شوروی به همین دلیل رنجها برد.در ۱۹۳۰ اقدام به خودکشی کرد که ناموفق بود.از بالا به او فشار اوردند و وی ناچار به سرودن اشعاری در ستایش یوسف استالین شد.کوپالا در زمان جنگ جهانی دوم در مسکو در گذشت.کارهای کوپالا در دوره کمونیسم قدغن بود .یاکوب کولاس نیز دو مجموعه اشعار روایی به نامهای Novaya ziamla (New Land) and Symon -- muzyka (Symon the musician)دارد .استالینیسم به اعتبار کار وی نیز لطمه زد.قابل توجه روشنفکران چپ ماب ایرانی که در ارزوی الگوی استالینیستی برای ایران بودند.

اسمان ادبیات روسی ،ستارگان بی شماری دارد که بی شک پوشکین یکی از انان است.

وقتی از هتل بیلاروس در کنار رودخانه قدم می زنی ،مجسمه پوشکین را می بینی.پوشکین  بزرگترین شاعر روسی زبان است و دوست گوگول نویسنده بزرگ روسی.او شخصیتی عصیانگر داشت ،فراماسون بود و زیر محدودیت های تزاری برای اثارش.در اخر نیز در دوئلی کشته شد.

لينك مطلب | نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم فروردین 1386 ساعت 2:43 توسط مهران معمارزاده |


فرانسه شیدا بودم.این شیدایی از نویسندگانی چون هرژه (بلژیکی فرانکوفون و خالق تن تن )و ژول ورن در من برخاست.از ان سوی فرانسه در سیاست ،زشت ترین چهره را از خود نشان داده است.این کشور مارا با کافه های مدرن ،کاباره ،مکاتب ادبی و هنری مدرن ،سینما و...اشنا ساخته است .اما امپریالیسم ان رباخوارانه بوده است.لنین درباره امپریالیسم فرانسه گفته است :

امپریالیسم فرانسه را برخلاف امپریالیسم استعماری انگلیس ،می توان امپریالیسم رباخوار نامید.

سرمایه گذاران فرانسوی زندگی انگل واری دارند و بزرگترین وام دهندگان جهانند.درفرانسه سرمایه بانکی قدرت داشته است اما صنعت و کشاورزی عقب مانده است.ماشین های فرانسوی بدترین ماشین های اروپا هستند.از انسوی چپ های فرانسه هستند.اولین دیکتاتوری پرولتاریا در این کشور ظاهر گشت.پل لافارگ داماد مارکس بود و ژول گد نیز از مارکسیست های معروف.چپ و راست فرانسه هر دو بد است .

لافارگ داماد مارکس و مارکسیست معروف

شیراک نماد روسپیگری سیاسی فرانسه

لينك مطلب | نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم فروردین 1386 ساعت 2:20 توسط مهران معمارزاده |


این مدت قلتبان هایی چون مارمولک وارد فضای مجازی شدند و تیرهای هرزه دهانیشان را به سوی من نشانه رفتند.مارمولک را شناخته ام .او موجودی خودشیفته ،هرزه دهان ،سبک مغز است و نوشته های او در وبلاگش دلالت بر این صفات می کند.این هرزه دهانیها رو ح مرا مکدر کرد.قلتبان دیگری به وبلاگ فرزاد رفته است و از قول رضا سرجوقیان کامنت گذاشته است.من و رضا در اقدامی تکانه ای مصمم به سپوکوی اینترنتی شدیم.ما نمی نویسیم که معروف شویم.نوشتن چون باز کردن زخم و قرحه ای است.می نویسیم تا راحت گردیم.اما متاسفانه گروهی به سراغ ما می ایند تا شرنگ حسادتشان را در کام ما بریزند.از انسوی به هر سایت مورد علاقه مان که سر می زنیم فیلتر شده است.سایت trekearthهم بسته شده است.رضا از من حساستر است.او مترجم شعر است و زندگی وی شاعرانه تر است.از انسوی دوستان و هموندانی نیز داریم که به وبلاگ ما علاقه مندند و با ان زندگی می کنند.دوستانمان از کانادا ،امریکا ،المان ،ایران و...این عشق را نشان دادند.نه من خواهم امد.امدم و دوباره می نویسم.با رضا سرجوقیان هم سخن گفتم واو را به ادامه کار ترغیب کردم.

 

لينك مطلب | نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم فروردین 1386 ساعت 1:55 توسط مهران معمارزاده |


به امید دیدار

شاید وقتی دیگر

مشترک گرامي

دسترسي به اين سايت امکان پذير نمي باشد

  این کبوتر  در بلاروس تشنگیش را با قطره های اب ناشی از ذوب یخ برطرف می سازد.حکایت من است.


Mehrane azizam, amsale in yavegooyan va bimaran hameja hastand; agar to kenar beri be in dalil, in bozorgtarin piroozi baraye in ashkhase. Az ebteda ham vared shodan too in dargirihaye kalami ro doon az shane to midoonestam, chon ensane biaberoo va bimar chizi baraye az dast dadan nadare. Omidvaram ke hameye kasani ke be tarighi motade bloge to shodand ro betooni dobare az daneshe vasiet bahremand saazi. Be onvane yek doost va baradare koochiktar ham azat khahesh mikonam ke vaghteto energito ba vorood be in baziha hadar nadi. Ba dorood o ehteram be to va hamsarat. Kamyar
 وب سایت   پست الکترونیک


دوشنبه 27 فروردین1386 ساعت: 7:12 توسط:سینا

مهران جان بستن وبلاگت مثل خروج آمریکا از عراق فاجعه بار است.باید با صبوری مانع نشستن لبخند پیروزی بر لبان بدخواهان شد.


دوشنبه 27 فروردین1386 ساعت: 7:55 توسط:امیرحسین

با سینا موافقم


دوشنبه 27 فروردین1386 ساعت: 9:49 توسط:mehran
دكتر عزيز در مورد مارمولك فكر كنم بايد از طريق نظامي و در جهان واقعي وارد عمل شد. در مورد فيلترينگ راه حلي به نظرم نمي رسد اما مطمئن هستم دكتر معمار زاده بر همه مشكلات غلبه خواهد كرد

 

 

 

لينك مطلب | نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم فروردین 1386 ساعت 4:50 توسط مهران معمارزاده |


یار من باش که زیب فلک و زینت دهر

از مه روی تو و اشک چو پروین من است


به بوی زلف و رخت می روند و می ایند

صبا به غالیه سایی و گل به جلوه گری


این تطاول که کشید از غم هجران بلبل

تا سراپرده گل نعره زنان خواهد شد


فیلترینگ وبلاگم ،وصلتم با یار ،امدن ان هرزه دهان قلتبان -مارمولک -که او را شناخته ام همه مرا بران می دارد که در یک سپوکوی اینترنتی ،وبلاگم را دود کنم و به هوا بفرستم.

شاید وقتی دیگر

به امید دیدار

مهران معمارزاده

خاک پای دوستان

لينك مطلب | نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم فروردین 1386 ساعت 4:28 توسط مهران معمارزاده |


در ۱۷۸۳ قرارداد صلح در پاریس تدوین شد.انگلیسی ها متعهد به پذیرفتن استقلال کلنی ها شدند.۱۰۰۰۰۰نجیب زاده انگلیسی و اعضای خانواده شان از امریکا اخراج و زمین هایشان ضبط شد.در حالی که در انقلاب فرانسه ۸۰۰۰۰ نفر زیر گیوتین رفتند و جان و مال و عرض و ناموس مردم به باد رفت.تفاوت این دو انقلاب از ثری تا ثریاست.لنین که بعدن روسیه را به فلاکت نشاند اما جنگ استقلال و انقلاب امریکا را نبرد انقلابی مردم امریکا علیه راهزنان انگلیسی می داند.ادموند برک پدر محافظه کاری ،با این انقلاب همدل بود ولی با انقلاب فرانسه دشمنی می ورزید.

الکساندر هامیلتون از بنیانگذاران امریکا

وزیر خزانه داری واشنگتن

موسس حزب فدرالیست (جمهوریخواه )

موسس بانک امریکا

او مظهر قدرت امریکا بود

توماس جفرسون از بنیانگذاران امریکا

وزیر خارجه واشنگتن

سومین رییس جمهور

موسس حزب جمهوریخواه-دموکرات (دموکرات )

او مظهر ازاداندیشی در امریکا بود

لينك مطلب | نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم فروردین 1386 ساعت 2:22 توسط مهران معمارزاده |


در ۱۷۷۶ اعلامیه استقلال توسط توماس جفرسن نوشته شد.او که بعدن وزیر خارجه در کابینه جرج واشنگتن شد و حزب جمهوریخواه-دموکرات (دموکرات )را افرید در این اعلامیه همه ادمیان را ازاد دانست و حق ازادی و نیکبختی برایشان خواست.این اعلامیه و شیوه رفتار بزرگان انقلاب امریکا را با رفتار دیوانگانی چون دانتون و روبسپیر مقایسه کنید.این انقلابیون روسویی در فرانسه فقط به ارعاب و ترساندن مردم نظر داشتند و شعار ازادی ،برابری ودوستی ،هرگز لحاظ نشد.پس با هم می گوییم :مرگ بر انقلاب فرانسه و درود بر انقلاب امریکا.جورج سوم از نیروهای المانی برای سرکوب انقلاب امریکا بهره جست.امریکاییها از دشمنی دیرینه فرانسه و انگلیس مدد جستند.انها از یاری ارتش فرانسه استفاده کردند و بنیامین فرانکلین به عنوان سفیر به فرانسه رفت.توجه کنید فرانسه لویی ۱۶ به امریکا مدد رساند ولی  متاسفانه در ۱۷۸۹ انقلاب نامبارک فرانسه روی داد.

توماس جفرسون پدر حزب دموکرات امریکا

سومین رییس جمهور

وزیر خارجه امریکا در کابینه واشینگتن

متاسفانه حزب دموکرات امروزه ان نیست که جفرسون می خواست

لينك مطلب | نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم فروردین 1386 ساعت 2:9 توسط مهران معمارزاده |


انقلاب امریکا و مشروطه ایران بسیار زیبا بود.نخستین شهرک کلنی انگلیسی در امریکای شمالی در سده ۱۷ در ویرجینیا برپا شد.پارلمان انگلیس می کوشید تا مانع رشد صنعت و تجارت در مستعمره نشین های امریکایی گردد.در ۱۷۷۳ تاجران انگلیسی محموله بزرگی از چای را وارد بستون کردند و مالیاتی بران بستند که بدون رضایت کلنی ها بود.امریکایی ها به کشتی ها یورش بردند و چای ها را در اب ریختند.انگلیس فرمان بستن بندر را ابلاغ کرد و ۱۳ مستعمره طغیان کردند.در ۱۷۷۴ کلنی های امریکایی نمایندگان خود را به کنگره در فیلادلفیا فرستادند.درخواستی برای شاه فرستاده شد که موانع را از پای تجارت امریکا بردارد ولی شاه قبول نکرد.در بهار ۱۷۷۵ خصومت ها افزوده شد و یک مزرعه دار ویرجینیایی به نام جورج واشنگتن فرمانده کل ارتش کلنی ها شد.مجسمه های سربی جورج سوم شاه انگلیس گلوله شد و به قلب انگلیس پیر کفتار استعمارگری شلیک شد.

جرج واشنگتن نخستین رییس جمهور امریکا

لينك مطلب | نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم فروردین 1386 ساعت 1:54 توسط مهران معمارزاده |


پس از درگذشت میرابو ،کلوپ ژاکوپن ها بدنام شد.ژاکوبن ها با افریدن دوره وحشت در انقلاب فرانسه ،هم خودرا بدنام کردند و هم انقلاب را

میرابو طرفدار مشروطه سلطنتی بود

ژاکوبن ها در سپتامبر فاجعه ای افریدند و دوره وحشت (ترمیدور )اغاز شد

روبسپیر بدنام ترین شخصیت ژاکوبن ها

او طرفدار روسو بود و از کشته ها پشته ها ساخت.

در این انقلاب مهران معمارزاده (مخالف انقلاب )و مصطفا اسماعیلی (موافق انقلاب )سرشان زیر گیوتین رفت.


چارلز دیکنز درباره دوره وحشت (ترمیدور )در انقلاب فرانسه نوولی دارد :

 

Tale of Two Cities (1859) is a historical novel by Charles Dickens. The plot centers on the years leading up to the French Revolution and culminates in the Jacobin Reign of Terror. It tells the story of two men, Charles Darnay and Sydney Carton, who look similar but are very different in personality. Darnay is a romantic French aristocrat, while Carton is a cynical English barrister. However, the two are in love with the same woman, Lucie Manette.

Other major characters in the book include Dr. Alexandre Manette (Lucie's father), who was unjustly imprisoned in the infamous Bastille for many years under a lettre de cachet, and Madame Defarge, a female revolutionary with a grudge against the Evrémonde family

لينك مطلب | نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم فروردین 1386 ساعت 3:23 توسط مهران معمارزاده |


دوست انقلاب فرانسه شیدایم -رضا سرجوقیان -با معرفی دانتون می کوشد تا شخصیت خوبی را در برابر روبسپیر بنشاند.یاداور می گردم دانتون در ایجاد خشونت انقلابی نقش موثری داشت و خشونت عوامانه را تشویق می کرد.او در انقلاب ومسئولیت اجرایی نفوذ فوق العاده ای داشت ،وزیر داد گستری بود.بر مرگ دانتون نباید گریست بلکه از ۸۰۰۰۰ کشته باید گفت که دانتون در کشتن انها نقش داشت.دانتون دادگاه انقلاب را تشکیل داد و ضد انقلاب ها را محاکمه کرد.او می گفت :بگذارید ترسناک شویم تا از ترسناک شدن مردم جلوگیری کنیم.این بود ارمان انقلاب فرانسه.بعدن دانتون و دوستش دمولن به پای گیوتین فرستاده شدند.

دوست خوبم رضا سرجوقیان در ستایش از دانتون چنین می گوید :

ژرژ دانتون وزیر دادگستری برای وحدت گروه های انقلابی گوناگون سخت تلاش می کرد . او مورد علاقه ی مردم بود.
او پسر یک حقوقدان طبقه ی متوسط بود .ادبیات کلاسیک را به خوبی آموخته و قادر به خواندن انگلیسی و ایتالیایی بود و خودش نیز حقوقدان بود . دانتون سخنوری پر قدرت بود که برای تاکید بر صدای رعد آسایش از حرکات نمایشی استفاده می کرد پر هیاهو و گشاده رو بود و مردم خیلی دوستش داشتند

 

لينك مطلب | نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم فروردین 1386 ساعت 3:1 توسط مهران معمارزاده |


بیماری پیروزی معمولن روسای نظامی را در بر می گیرد و انها را مستعد شکست می کند.

Victory disease afflicts military commanders and armies who after victories, become weak and susceptible to defeat

عقب نشینی ناپلئون از مسکو نمونه ای از این بیماری است

من فکر کنم شکست ایران ساسانی از تازیان و رومیان از ژرمن ها و بیزانس از ترک ها با این بیماری قابل توجیه است.

لينك مطلب | نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم فروردین 1386 ساعت 2:41 توسط مهران معمارزاده |


انقلاب از واژه لاتینی revolutio امده است که به معنای  turn aroundاست.انقلاب تغییرات مهم و سریع است.انقلاب صنعتی ،کشاورزی ،سکسی ،دیجیتالی و...داشته ایم که مارا با انها کاری نیست.پیشتر گفتم که مخالف انقلاب ژاکوبنی فرانسه هستم که ۸۰۰۰۰ نفر کشته داد ،صبغه ضد اشرافی داشت ولی به سلطه اشرافیت معکوس منجر شد.انقلاب امریکا البته از لون دیگری بود که هدفش ازادی از سلطه تاراجگران انگلیسی بود.انقلاب های رنگی نیز وجود دارد که به پاره ای از انها اشاره می کنم:

انقلاب بولدوزر :به سرنگونی اسلوبودان میلسویچ در یوگسلاوی منجر شد.

انقلاب رز :به سرنگونی ادوارد شواردنادزه در گرجستان منجر شد.

انقلاب نارنجی :به سرنگونی نیروهای طرفدار روسیه در اکراین منجر شد.

یاناکویچ طرفدار روسیه و رهبر ابی ها در اکراین

یوشچنکو رهبر نارنجی ها و طرفدار غرب در اکراین

لينك مطلب | نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم فروردین 1386 ساعت 2:17 توسط مهران معمارزاده |


دوستان طرفدار انقلاب فرانسه نخستین پست خود را در گولم نوشتند.من البته از مخالفان این انقلاب و طرفداران انقلاب امریکا هستم.

اقتراح (همه پرسی )درباره انقلاب فرانسه

ایا شما طرفدار انقلاب فرانسه هستید یا مخالف ان ؟

دلایل احتمالی خود را ذکر کنید

برای پیگیری بحث به وبلاگ های گولم و مهرافرین هم مراجعه کنید


هگل و انقلاب فرانسه

 

انقلاب فرانسه رویدادی بود که هگل و همنسلانش می بایست در ارتباط با آن به فلسفه ی سیاسی خود بیندیشندوموضوع خودرا در نسبت به روشنگری باز اندیشی کنند.از نظر هگل فاجه ی ترور ژاکوبنی یعنی زیاده روی های انقلابی که از مسیرخارج شده است باید همچون نارسایی ریشه ای روشنگری فهمیده شود . اخلاق مبتنی بر اراده ی همگانی یا کلیت صوری از محتوا تهی می ماند . اما به هم بافتن نظریه های اخلاقی تهی در گوشه ی اتاق مطا لعه یک چیز است و تلاش برای به واقعیت در آوردن این اراده ی همگانی در پهنه ی تاریخ چیزی دیگر است . آلمانی ها به اولی پرداختند اما فرانسوی ها دومی را آزمودن و نیاز به فرا رفتن به مرحله ی دیگر را آشکار ساختند . این رویداد تعیین کننده انقلاب فرانسه بود . بنابراین هگل انقلاب فرانسه را همچون نقطه ی اوج تلاش برای تحقق احکام خرد انسانی در جهان می داند . هگل در تحلیل خود از انقلاب فرانسه آن را همچون فراز نهایی روشنگری می دید ....
مصطفی اسماعیلی


انقلاب فرانسه مانند بسیاری از انقلاب ها , در موسم امید ها و آرزوهای بزرگ آغاز شد . به نظر می رسید که سرانجام آرمان های عصر روشنگری تحقق خواهد یافت : جامعه ای آرمانی مبتنی بر خرد و عدالت واقعا امکان پذیر به نظر می آمد . اندیشمندان روشن بین در سراسر اروپا و همچنین در امریکا با امیدواری نظاره گر بودند . امید داشتند که انقلاب به بی عدالتی اجتماعی , نادانی , و خرافه پرستی پایان دهد و انسان ها در پرتو آزادی ,برابری و برادری زندگی کنند .
از نظر اکثر انقلابیون آزادیخواه فرانسه برابری مهم ترین و ماناترین اصل بود هر .پافشاری انقلابیون بر برابری و جهانشمولی خواست هایشان اشرافیت و بسیاری از شهروندان طبقه متوسط فرانسه و همین طور مردم دیگر کشورهای اروپایی را می ترساند .اما افراد همفکر را در سراسر جهان متحد و انقلاب فرانسه را به رخدادی محوری در تاریخ مدرن مبدل می ساخت. این انقلاب رخدادی جهانی و نه صرفا ماجرایی گذرا , هر چند مهم , در تاریخ فرانسه بود. انقلاب فرانسه به مثابه افسانه , نماد و اسطوره دلمشغولی هر کسی بود . خیزش های چشمگیر انقلاب نه تنها جامعه ی فرانسه بلکه سراسر جهان غرب را تحت تاثیر قرار داد . هر چند دویست سال از زمان آن رشته حوادث شگفت انگیزی که به انقلاب فرانسه معروف است گذشته , آزادی و برابری همچنان آرمان های جوامع در سراسر اروپا و امریکا است

                                                                                      رضا سرجوقیان


mehran(مهران نصر )

شنبه 25 فروردين1386 ساعت: 19:49
1.نمي توانم خشنودي خودم را از اين مطلب پنهان كنم
2.انقلاب آمريكا ارزش هاي خود را دارد ولي به لحاظ تاثير گذاري براي تغيير منشور زندگي بشري قابل مقايسه با انقلاب فرانسه نيست.
3.انقلاب صنعتي در انگلستان و انقلاب اجتماعي در فرانسه دو دستاورد بزرگ بشري هستند.
4.خشونت در انقلاب، مانند خشونت در جنگ، ذاتي است.
5.روسو از تاثير گذارترين انديشمندان تاريخ تفكر است. در بزرگي او همين بس، كه كانت در معدود مواردي كه برنامه روزانه خود را تغيير داد براي تهيه اثر جديدي از روسو بود.


 

نویسنده: مصطفی اسماعیلی
شنبه 25 فروردين1386 ساعت: 21:56
آقای معمار زاده با تمام احترامی که برایتان قائل هستم به هیچ وجه نظراتتان را در مورد انقلاب فرانسه نمی پذیرم :

((هدف وسیله را توجیه میکند))


 

نویسنده: mehran
شنبه 25 فروردين1386 ساعت: 22:37
6.دوست گرامي آقاي اسماعيلي، هدف وسيله را توجيه نمي كند، پس خشونت محكوم است.
7.بنابراين اهميت انقلاب فرانسه نه در سطح ( رويداد ها ، نام افراد يا تاريخ و روزها ) بلكه در ايده ها و آرمان ها است.
8.از اين رو، به نظر من اعلاميه جهاني حقوق بشر در انقلاب فرانسه مهمترين دستاورد اين انقلاب است.
9.در انقلاب فرانسه ما شاهد زايش دردناك مدرنيسم در بعد اجتماعي هستيم.
10.شعارهاي انقلاب فرانسه ( آزادي، برابري و برادري ) همچنان ايده بشري هستند.


 

نویسنده: Inanna
شنبه 25 فروردين1386 ساعت: 23:39
جدا از بحث انقلابی دو کشور:
در دنیا فقط جمهوری خواهان آمریکا را قبوا دارم....
دموکرات ها همراه اروپا مخصوصا فرانسه و آلمان در عرصه سیاست همواره به ضرر ما کار کردن...
جمهوری خواهان: مردانی که حرف میزنن و عمل می کنن....
 
مهران معمارزاده
 
نباید ارزشهای روشنگری را با انقلاب فرانسه خلط کرد.میرابو ،منتسکیو و ولتر طرفدار سیستم انگلستان بودند ولی روسو جمهوری می خواست.روبسپیر طرفدار روسو بود و تا ۱۷۹۴ که سقط شد ۸۰۰۰۰ نفر را کشت.دوره ترمیدور و انگاه ظهور امپراتوری ناپلئون و کمون پاریس که نخستین انقلاب پرولتاری جهان بود حاصل این انقلاب بود.فرانسه تاکنون ۵ جمهوری عوض کرده که نشان از ناپایداری اوضاع است ولی امریکا یک جمهوری تا کنون داشته است.من نیز با اینانا موافقم فقط جمهوریخواهان امریکا.انان ارمان وسپ ها را نگاه داشته اند
 
نویسنده: مهران معمارزاده
يکشنبه 26 فروردين1386 ساعت: 1:17
انقلاب فرانسه خشونت بار بود چون به اسم عدالت و اگالیتاریسم امد.مخالفت با اسنوبیسم اشراف به سلطه اسنوبیسم برعکس منجر شد و لمپن ها ،سوته دلان و بی کس و کارها قدرت یافتند.ولی انقلاب امریکا برای ازادی بود
 
يکشنبه 26 فروردين1386 ساعت: 0:52
با درود بر رضای عزیز
11.به ياد همه شهيدان انقلاب فرانسه و در زير باران سيل آساي تهران مي نويسم.
12.دفاع از انقلاب فرانسه يعني دفاع از مدرنيسم. دفاع از دولت مدرن، دفاع از زندگي مدرن و دفاع از هنر مدرن.
13.دفاع از انقلاب فرانسه يعني دفاع از طبقه متوسط دربرابر اشرافيت پوسيده و محافظه كار ( خواهش مي كنم هيچكس ناراحت نشود).
14.نمي توان درباره انقلاب فرانسه حرف زد و درباره نقش مطبوعات، كافه ها و اعلاميه ها چيزي نگفت. هابرماس در جستجوي مثالي براي ايده " فضاي همگاني " به آن دوره طلايي اشاره مي كند.
15.كيشلوفسكي فرانسه شيدا بود و براي همين نام سه گانه اش را از رنگ هاي پرچم فرانسه و ايده فيلم ها را از شعارهاي انقلاب فرانسه گرفت. او مي خواست دور شدن از ايده ها را به ما يادآوري كند.
 
مهران نصر
 

با درود به مهران نصر عزیز ،رضا ی گرامی

به یاد 80000 نفر که زیز گیوتین انقلابیون فرانسه جان سپردند
به یاد لاووازیه پدر شیمی مدرن که جزو 80000 نفر بود
به یاد شاعر انقلاب فرانسه که سرش زیر گیوتین رفت
نگاه پسینی به یک پدیده مهم است.اگر وضعیتی در انجام شعارهایش کامیاب نبوده است حتمن مشکلی درونی نیز داشته است
اشرافیت پوسیده و شاه شهید (لویی 16 )انقدر نکشت که انقلابیون کشتند
فقط کاتولیک ستیزی این انقلاب را می پسندم
 

ژرژ دانتون وزیر دادگستری برای وحدت گروه های انقلابی گوناگون سخت تلاش می کرد . او مورد علاقه ی مردم بود.
او پسر یک حقوقدان طبقه ی متوسط بود .ادبیات کلاسیک را به خوبی آموخته و قادر به خواندن انگلیسی و ایتالیایی بود و خودش نیز حقوقدان بود . دانتون سخنوری پر قدرت بود که برای تاکید بر صدای رعد آسایش از حرکات نمایشی استفاده می کرد پر هیاهو و گشاده رو بود و مردم خیلی دوستش داشتند

Georges Danton (1759)

It was also on this date, October 26, 1759, that French revolutionist Georges Danton was born in Arcis-sur-Aube. Though not from a wealthy family, he got a good education and became a lawyer before deciding the legal structure of France was inimical to freedom. He abandoned the law for revolutionary activities and, when the monarchy fell, became minister of justice.

A powerful, vibrant speaker, Danton could incite crowds. Against the Duke of Brunswick and the Prussian invaders he railed, "il nous faut de l'audace, et encore de l'audace, et toujours de l'audace" — "we must dare, and again dare, and forever dare." He was variously called "Jove the Thunderer", the "rebel Satan", a "Titan" and "Sardanapalus" by friends and enemies.

During the Revolution, when he believed France was gravely threatened, Danton approved of violent measures, but the excesses sobered him. He opposed the use of the guillotine, but his moderation fell out of fashion and the extremists rallied to Robespierre. He was arrested, but before the revolutionary tribunal Danton displayed such rhetorical vehemence that to keep him from winning the crowd's favour, his enemies passed a resolution condemning Danton for failing to show respect for the tribunal.

Popular writers admit Danton's good character, but often pass over his outspoken Atheism. It was Robespierre who had him arrested and executed, on 5 April 1794: one of the charges Robespierre used against Danton was his Atheism. "I leave it all in a frightful welter," Georges Danton said on his way to the guillotine, "not a man of them has an idea of government. Robespierre will follow me; he is dragged down by me. Ah, better be a poor fisherman than meddle with the government of men!" His prediction about Robespierre was correct.


حمید

يکشنبه 26 فروردين1386 ساعت: 17:51
برای این که توازن قوا حفظ شود و با عرض معذرت از دوستان انقلاب فرانسه:
مرگ بر انقلاب فرانسه
درود بر انقلاب آمریکا


 

نویسنده: mehran
يکشنبه 26 فروردين1386 ساعت: 19:14
با درود به حميد عزيز
اميدوارم در فرصتي ديگر درباره چهره زشت فرانسه در استعمار بنويسم و از ايده هاي انقلابي در آمريكا بر عليه محافظه كاري هاي اروپا، و اينكه چرا هاكلبرفين را به اليورتويست اروپايي ترجيح مي دهم.


 

نویسنده: فرزاد
يکشنبه 26 فروردين1386 ساعت: 23:33
منهم برای ازدیاد قوا به مهران و حمید ملحق میشوم!


 

نویسنده: رضا _ گولم
يکشنبه 26 فروردين1386 ساعت: 23:48
تنها چیزی را که در انقلاب فرانسه دوست ندارم خیانت بود . آن هم از جانب دوستان انقلاب فرانسه


 

نویسنده: mehran
دوشنبه 27 فروردين1386 ساعت: 0:6
من هميشه از انقلاب فرانسه دفاع خواهم كرد


 

نویسنده: mehran
دوشنبه 27 فروردين1386 ساعت: 0:15
چهره استعماري فرانسه هميشه مورد تقبيح من است

لينك مطلب | نوشته شده در شنبه بیست و پنجم فروردین 1386 ساعت 18:10 توسط مهران معمارزاده |


در فیلم ها و نوول ها کاراکتر دانشمند دیوانه بسیار به چشم می خورد.

در دوران نوجوانی از جراحی دیوانه به نام زائر بروخ خواندم.فرانکشتاین در اثر ماری شلی یک مخترع دیوانه بود.در بعضی از کتاب های ژول ورن هم دانشمندان دیوانه بودند.در کابینه دکتر کالیگاری نیز چنین بود.

پیتر سلرز در نقش دکتر استرنجلاو در فیلمی به همین اسم از کوبریک بازی کرد

این روزها من از علم و دانشمندان می ترسم.

بعد از فروپاشی کثافت کمونیسم شوروی در ۱۹۹۱ باید از دانش هم ترسید

لينك مطلب | نوشته شده در شنبه بیست و پنجم فروردین 1386 ساعت 14:35 توسط مهران معمارزاده |


نخستین بار تصویر دوریان گری از اسکار وایلد در مجله ای چاپ شد.

مجله ماهانه ای که شاهکار اسکار وایلد در ان چاپ شد

این اثر از کارهای گوتیک با درون مایه ای فاوستی محسوب می گردد.این اثر با همجنس بازی و جریان ادبی دکادنت هم ارتباط وثیقی دارد.در روانپزشکی هم سندروم دوریان گری داریم که اشتغال ذهنی فرد با صورت و هیاتش است.دوریان گری ها از لوازم ارایشی بسیار استفاده می کنند و خودشیفته هم هستند.

The Dorian Gray Syndrome is defined by a triad of symptoms combining diagnostic signs of dysmorphophobia, narcissistic character traits, and arrests in psychic maturation often seen in paraphilias. Dorian Gray patients frequently are excessive users of "medical lifestyle" products.

لينك مطلب | نوشته شده در شنبه بیست و پنجم فروردین 1386 ساعت 14:19 توسط مهران معمارزاده |


وقتی به دانشکده پزشکی رفتم فکر می کردم هم رشته گانم انسانهایی پخته و اجتماعی هستند.اما بسیاری از انها و حتا استادانم به زعم من دو خصلت داشتند:سندرم پیتر پن و نارسیسیسم.سندرم پیترپن به نارسی اجتماعی زن یا مرد اطلاق می گردد.

The Peter-Pan psychological type is one characterized by immaturity or certain sorts of psychological, social, and sexual problems. The type of personality in question, usually male, is immature and narcissistic. More completely, according to Kiley, the characteristics of a "Peter-Pan" include such attributes as irresponsibility, rebelliousness, anger, narcissism, dependency, manipulativeness, and the belief that he is beyond society's laws and norms.

در سندرم پیتر پن البته نارسیسیسم هم مستتر است.بسیاری از انها این عدم بلوغ اجتماعی خود را پشت نقاب پزشکی خود مخفی می کردند و از ان سوی خودشیفته می شدند.

لينك مطلب | نوشته شده در شنبه بیست و پنجم فروردین 1386 ساعت 14:4 توسط مهران معمارزاده |


شاعر رومی اوید از بزرگان ادبیات لاتینی است.متامورفوزیس چامه  هایی از اوست که از ان نارسیس و پیگمالیون در می اید.پیگمالیون مجسمه سازی بود که عاشق مجسمه ای که ساخته است می شود.

و از انسوی نارسیسوس بود که خود شیفته بود.

لينك مطلب | نوشته شده در شنبه بیست و پنجم فروردین 1386 ساعت 13:53 توسط مهران معمارزاده |


داستان هایی که مادر بزرگ درگذشته ام برایم می گفت مرا وارد دنیای فانتزی وارد کرد.

گوبلین از شخصیت های بد فانتزی.

این شخصیت از فرانسه و کوههای پیرنه می اید

فکر کنم شیراک یک گوبلین باشد

برادران گریم

از نویسندگان بزرگ داستانهای فانتزی المانی

هانسل و گرتل اثری از برادران گریم

سیندرلا اثری از برادران گریم

 

 

لينك مطلب | نوشته شده در جمعه بیست و چهارم فروردین 1386 ساعت 21:16 توسط مهران معمارزاده |


پیام دکتر بهنام اوحدی دوست گرامی

برای پیشگیری از آشفتگی گروه وبلاگ های مان ، ارتباط را از فضای مجازی بیرون آورده و در دنیای واقعی با دوست دلبند و ارجمندم - دکتر مهران معمارزاده - تماس گرفتم.

مهران معمارزاده شگفت زده به من گفت :

" که در وبلاگ های دیگران با نام و مشخصات او - مهران معمارزاده - کامنت ( نظر ) می گذارند و از جمله نوشته اند که من ( بهنام ) در محضر او اعتراف نموده ام که با نام « مارمولک » در وبلاگ او ، حسین ، رها ، گولم ، و ................... مطالبی را نوشته ام !!! "

هرزگویان و زشت پنداران - که به دلیل خبث باطن خویش هرگز روی خوش بختی و آرامش را نچشیده و نخواهند چشید - این بار با اسلحه ی ترور شخصیت پای به میدان گذاشته اند و می خواهند از اعتبار برخی دوستان وبلاگ نویس ، برای هتک حرمت من ، مهران و .............. بهره جویند.

دوستی و احترام و ارادت من و مهران از دوران دبیرستان و طرح کادمان در بیمارستان آغاز گشته و سابقه ای ۱۸ ساله دارد.من و او خود به خوبی وجوه شخصیتی ، خلقی ، مزاجی و رفتاری خود و دیگری را می شناسیم و به هم باور داریم.

این سفله گان بی چاره و شکست خورده در زندگی - که دو نفر از آن ها مثلن پزشک ( !! ) عمومی فارغ التحصیل دانشگاه اصفهان با درآمدی اندک هستند که آمد و شد و همکاری هایی نیز با فصل نامه ی « زنده رود » دارند -  با این کوشش های فرومایه تنها عرض خود می برند و بس ! 

همین جا به همه ی دوستان - مهران ، حسین ، گولم ، رها ، و ..................... که اعلام می کنم که از این لحظه تا اول مهر ماه ۱۳۸۶ این جانب از نوشتن هر گونه کامنت ( نظر ) در وبلاگ آنان و دیگر وبلاگ ها و وب سایت ها خودداری نموده و چنان چه بخواهم مطلبی در مورد مطالب آن ها بنویسم ، تنها و تنها در پست های وبلاگ خود نوشته و درج خواهم نمود.

 بدیهی است من مدت هاست که کامنتی در وبلاگ دوستان - به جز مهران معمارزاده - ننوشته ام و از امروز هیچ کامنتی در وبلاگ مهران نخواهم گذاشت و نظر خود را برای مهران در همین وبلاگ خواهم نوشت.

گمان می کنم چنان چه دیگر دوستان نیز چنین رویکردی را برگزینند ، این هرزاندیشان زشت پندار " خلع  سلاح " شده و ترفند و بی شرافتی آنان برای ایجاد  " جنگ روانی " بین  ما و سو ء استفاده از نام و مشخصات اینترنتی من ، مهران ، و ................ چون دیگر اهداف و راهبردهای آن ها در زندگی ، ناکام و شکست خورده خواهد شد. 

به قول فروغ فرخ زاد دردمند و زخم خورده از همین رجالگان و لکاتگان ایرانی :

 

" این جا ستاره ها همه خاموشند                       این جا فرشته ها همه گریانند

  این جا شکوفه های گل مریم                            بی قدر تر ز خار بیابانند

  این جا نشسته بر سر هر راهی                        دیو دروغ و ننگ و ریاکاری

  در آسمان تیره نمی بینم                                 نوری ز صبح روشن بیداری  "

    

لينك مطلب | نوشته شده در جمعه بیست و چهارم فروردین 1386 ساعت 3:27 توسط مهران معمارزاده |


ایتالیا کشور اپراست.بی شک روسینی ووردی جایگاه مهمی در این هنر دارند.

مهمترین کارهای وی ارایشگر سویل و ویلیام تل است

دو پارافیلیا مربوط به مو وجود دارد

۱-تریکو فیلیا که فرد در اثر تماس با مو دچار تحریک جنسی می گردد

۲-هیر کت فتیشیسم که فرد در اثر تماس قیچی و چیدن مو دچار تحریک جنسی می گردد

لينك مطلب | نوشته شده در جمعه بیست و چهارم فروردین 1386 ساعت 3:15 توسط مهران معمارزاده |


در تابستان من و مهر افرین عروسی خواهیم کرد.مهر افرین جامه سفید عروسی بر تن خواهد کرد.سفیدی لباس عروس به دوره ویکتوریا در انگلستان برمی گردد.ملکه، لباس سفید برتن کرد تا سفیدی و خلوص و پاکی قلب را نشان دهد.

در مغرب زمین پیش از ازدواج برای مرد ،استاگ پارتی و برای زن هن پارتی گرفته می شود که با اعمال زشتی همراه است.برای بچه مثبتهایی چون من و مهر افرین این مراسم پیش از ازدواج ناپسند به نظر می رسد.دلم می خواست فیلمبردار عروسی ،تولند باشد.همو که همشهری کین را فیلمبرداری کرد.دلم می خواهد کارگردان فیلمم ،هیچکاک باشد.دلم می خواهد ارایشگر سویل ،موهای من و عروس را ارایش کند.و روسینی اپرای ارایشگر سویل را اجرا کند.دلم می خواهد اشپزان مراسم ،خوالیگران دوره ساسانی باشند.مهمانان عروسی ،مانفرد ،دکتر کالیگاری ،رومن پولانسکی ،لرد بایرون ،کازانووا باشند.البته به انها گوشزد می کنیم که معقول باشند و خیال شیطانی نداشته باشند. 

 

لينك مطلب | نوشته شده در جمعه بیست و چهارم فروردین 1386 ساعت 3:0 توسط مهران معمارزاده |


ای کاش به جای عکس چگوارا ،تصویر میلتون فریدمن را در هرجا می دیدم.

میلتون فریدمن اقتصاد دان امریکایی و پدر مکتب اقتصادی شیکاگو از مدافعان کاپیتالیسم لسه فر است.در کار اقتصاد دولت نباید دخالت کند.فریدمن می گوید اگر می خواهید لسه فر را ببینید به هنک کنگ بروید.شاگردان او در شیلی زمان ژنرال پینوشه معجزه اقتصادی افریدند.

لينك مطلب | نوشته شده در جمعه بیست و چهارم فروردین 1386 ساعت 2:16 توسط مهران معمارزاده |


پنجشنبه 23 فروردین1386 ساعت: 0:19

توسط:شاهرخ رئیسی

مهران جان سلام،
امیدوارم حالت خوب باشد. مهران عزیز راستش ذهنم چند روزی است درگیر آن نوشته‌ای شده است که در وبلاگت درباره «نخبه گرایی» نوشته بودی. آیا منظورت اینستت که باید در هر کار و پست و مسئولیتی از افراد متخصص در همان رشته استفاده کرد؟ تعریفت از نخبه و نخبه گرایی چیست؟ مایلم در اینباره باهم دیالوگی داشته باشیم(اگر وقت و حوصله اش را داری)

با مهر
شاهرخ رئیسی


 

با درود به شاهرخ رییسی.

درباره نخبه گرایی باید چند ضدیت لحاظ گردد.نخبه گرایی باید ضد پلورالیسم باشد.نخبگان باید راه کار اجتماعی ،سیاسی ،اقتصادی و...را تعیین کنند.انها نباید این مهم را به مش باقر و حسنعلیجعفر و...واگذارند.اینکارها رفراندوم بردار نیست.نخبه گرایی باید ضداگالیتاریسم ،سوسیالیسم ،پوپولیسم و کمونیسم باشد.اختلاف طبقاتی ضروری اجتماع است و تئوریهای تساوی انگارانه و عدل باور محکوم به فناست.اشکالی که جامعه فعلی ایران دارد خطا در شناخت نخبگان است.ادمهایی چون اخوند زاده ،طالبوف ،ملکم خان و...نخبگان راستین کشورمان بودند و بعدن کوتوله هایی چون شریعتی ،ال احمد ،احسان نراقی ،سید احمد فردید و...نخبه تصور شدند.امروز پوپولیست های سابق چون سازگارا و کمونیست های سابق و فسیلهای ملی و...نخبه این کشور شده اند.در حالی که در تعریف نخبگان ضدیت های مورد ذکر باید لحاظ گردد.دشمن نخبه گرایی انارشیست ها و کمونیست ها هستند.

لينك مطلب | نوشته شده در جمعه بیست و چهارم فروردین 1386 ساعت 2:2 توسط مهران معمارزاده |


در روزهای گذشته نامه های متعددی از کاربران سایت دریافت کرده ایم با این عنوان که وبلاگ آنها در برخی نقاط کشور یا در برخی شبکه ها فیلتر شده و در دسترس نیست. بررسی هایی در این زمینه صورت گرفته است و به نظر میرسد که فیلتر شدن این وبلاگها تنها در شبکه هایی صورت گرفته است که پهنای باند و سرویس اینترنت خود را از مخابرات دریافت کرده اند و در واقع وبلاگهایی متعددی که  محتوای غیر قانونی نداشته و  در شرکتهای خصوصی سرویس دهنده اینترنت (ICP) در دسترس هستند در شبکه هایی که پهنای باند خود را از مخابرات دریافت کرده اند فیلتر شده و در دسترس نیستند. احتمال می رود که این مشکل به دلیل اشتباه سیستم فیلترینگ مخابرات صورت گرفته باشدو  تلاش شده که مشکل فوق به اطلاع مسئولان برسد و امیدواریم با حسن نیت و تلاش مسئولان مربوطه مشکل فوق هر چه زود تر حل شده و دسترسی به وبلاگهایی که اشتباهاً مسدود شده اند در سراسر کشور امکان پذیر شود.

پیغام مربوط به مسدود بودن یک سایت در شبکه مخابرات
پیغام مربوط به مسدود بودن یک سایت یا وبلاگ در شبکه هایی که از مخابرات پهنای باند تهیه کرده اند



کودک که بودم با محصولی از کمپانی kelloggکه در دهه ۱۹۵۰ ظهور کرد حالها کردم.honey smack

متاسفانه چون هانی اسمک فیلتر بود !!!نتوانستم عکس انرا در اینجا بیاورم

گندم های پوفه را در شیر می ریختی و می خوردی و حال می کردی

برادران کلوگه در میشیگان این صنعت پرشکوه را افریدند

ابتدا با نام شوگر اسمک امد و انگاه هانی اسمک شد با ماسکوت قورباغه

شعار کمپانی کلوگه این است

The best to you each morning."

لينك مطلب | نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم فروردین 1386 ساعت 16:11 توسط مهران معمارزاده |


متاسفانه ،مخابرات جمهوری اسلامی ایران سایت پربار find a grave را نیز بسته است.سایت خوبی که با ان حالها کرده ام.

متاسفانه چون این سایت فیلتر شده است و من با انتی پروکسی به ان رفته ام نمی توانم عکس گورها را نشان دهم.

اونرره دو بالزاک در پرلاشز در خاک خفته است.نویسنده رئالیست فرانسوی.کمدی انسانی وی بسیار معروف بود

او شهرت و ثروت را دوست داشت و ۱۶ ساعت در شبانه روز کار می کرد

او با قهوه سیاه خود را بیدار نگه می داشت

کارهای وی سبب پیشرفت کار ناتورالیست ها در فرانسه شد.

کسانی چون فلوبر ،امیل زولا،گی دوموپاسان و...

او در اثر حمله قلبی در گذشت

 

لينك مطلب | نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم فروردین 1386 ساعت 15:53 توسط مهران معمارزاده |


هالیوود اسب ترووایی است که دشمنان ایران در ان قرار گرفته اند و زهر خود را می پاشند.البته من هالیوود شیدایم ولی لیبرال لیموزینهای موجود در ان از دشمنی با فرهنگ ایران لحظه ای کوتاهی نکرده اند.فیلم اسکندر و ۳۰۰ تاریخ باستان ایران را نشانه گرفت.ولی فیلمهای ضد ایرانی کم نبوده است.

این زن خارجی برای دیدن خانواده شوهر ایرانیش به ایران امد و گزارشهای زشتی از کشورمان در فیلم دیده شد.

این فیلم را الکسیس کوروس زاده کرمانشاه ایران و نویسنده فنلاندی ساخت

راجر ابرت منتقد شهیر امریکایی از این فیلم خرده جویی کرد و انرا به متهم کردن ایرانیان به ضد زن بودن تقبیح کرد

جرج کلونی و نیکول کیدمن

در این فیلم fuckنثار کشورمان شد.

The Hitman (in which several mobs join together to demolish an Iranian mob operating in Canada), MadHouse (partially centering upon a wealthy Iranian who is in the process of divorcing his American wife. In one scene, the wife, speaking to her Iranian husband utters "you goddamn towel heads, sand rats"), The Naked Gun, Under Siege, The Delta Force, Into the Night (1985), Down and Out in Beverly Hills (1985), Threads (1984), The Final Options (1983), and Silver Bears (1978).

Among the more recent and controversial films are Not Without My Daughter, Alexander, and 300.

 

لينك مطلب | نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم فروردین 1386 ساعت 15:26 توسط مهران معمارزاده |


پنجشنبه 23 فروردین1386 ساعت: 16:19 توسط:امیرحسین
به نمادها توجه کنید! برای همین است که هیلاری رئیس جمهور نخواهد شد.


کشورهای گوناگون ،سمبل های متفاوتی دارند

ایتالیا توریتا سمبل ایتالیا

جان بول نماد انگلیس

عمو سام نماد امریکا

ماریانا نماد فرانسه

ژرمانیا نماد المان

مادر سویا نماد سوئد

الا نوردمن نماد نروژ

اگر قرار باشد ما نمادی برای ایران داشته باشیم و مجسمه های ان را بسازیم بهترین ،اناهیتا است.

در کرمانشاه و کنگاور معبد اناهیتا وجود دارد

معبد اناهیتا

برخلاف نظر بسیاری پروفسور پوپ که در اصفهان خفته است امریکایی و ایران پژوه بود.او در دانشگاه کالیفرنیا می زیست و همسرش فیلیس اکرمن هم در اصفهان خفته است و ایران پژوه بود

هووارد باسکرویل نخستین شهید امریکایی در مشروطه

لينك مطلب | نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم فروردین 1386 ساعت 12:25 توسط مهران معمارزاده |


مگان فولوز نقش ان شرلی را بازی می کرد.او مورمون است و با دوست پسرش در خانه ای می زید.در جامعه امریکا ضدیت با مورمون ها هم وجود داشته است.جان اسمیت پیامبر این دین نوخاسته بود که در شهودی به افرینش مورمونیسم پرداخت.

کارتونی موهن به جان اسمیت در امریکا

مگان فولوز

ارتور کونان دویل نویسنده شرلوک هولمز در کتابی ،گزارش زشتی از مورمون ها می دهد.مورمون ها به علت رسم پلی گامی (چند زنی )نیز مورد سرزنشند.

سالت لیک سیتی مرکز ایالت یوتا توسط مورمون ها بنا شد

لينك مطلب | نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم فروردین 1386 ساعت 2:17 توسط مهران معمارزاده |


خوشبختانه رفع فیلتر از وبلاگ شده است


گاهی می اندیشم که مارتین اسکورسیزی چرا فیلمهای انتقادی و خرده جویانه ای از تاریخ امریکا می سازد .ایتالیایی ها در امریکا در معرض زشت ترین پیش داوری ها قرار گرفته اند وشاید تبار ایتالیایی مارتین به ساخت این فیلمها منجر شده است.من از مدافعان حضور افغانی ها در ایرانم.متاسفانه افاغنه هم در معرض زشت ترین پیش داوریها در کشورمان قرار گرفته اند.من در مطب با بیماران افغانی الفتی دارم.با انها از اکبرخان می گویم که قهرمان جنگ با انگلستان بود.از فیلم اسامه ،بزکشی ،مولوی بلخی ،بچه بازی در قندهار و...استرئوتایپ رایج در امریکا از ایتالیایی ها ،انان را موجوداتی کلاس پایین ،مافیایی و مجرم تصور می کند.ایتالیایی ها به علت کاتولیک بودنشان هم اقبالی نداشته اند.زمانی در نیو اورلئان ،ایتالیایی ها را به جرم کشتن هنسی رییس پلیس ،دسته جمعی لینچ کردند.در دهه ۱۹۲۰ دو انارشیست ایتالیایی مورد پیش داوری وتبعیض قرار گرفتند.من فکر می کنم رودی جولیانی هم به دلیل این پیش داوری دوفاکتو در جامعه امریکایی بختی نخواهد داشت.

رودی جولیانی شهردار سابق نیویورک

لينك مطلب | نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم فروردین 1386 ساعت 2:1 توسط مهران معمارزاده |


بسیاری از دوستان من فرانکوفیل هستند

سپهر فاطمی ،حمید سمیع عادل ،مهران نصر و رضا سرجوقیان ،فرانسه شیدا هستند.جیم موریسون خواننده راک امریکایی ،فرانکوفیل بود.

گور جیم موریسون در پرلاشز فرانسه

رابرت دونیرو فرانکوفیل است

به دوست خوبم رضا گفتم ثمرات دوران روشنگری را با انقلاب فرانسه خلط نکنید

متاسفانه فیلتر شدن وبلاگ من سبب شده است که با مشکلات فراوانی مواجه شوم.دیگر نمی توانم برای دوستان گرامیم ،کامنت بگذارم.

لينك مطلب | نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم فروردین 1386 ساعت 2:30 توسط مهران معمارزاده |